I OZ 1167/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 722/15 o odrzuceniu zażalenia Z. Z. na postanowienie z dnia 13 maja 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi Z. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o wskazanej treści postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, doręczono skarżącemu w dniu 6 czerwca 2016 r., co potwierdził on własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W dniu 8 czerwca 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego skierowane do wszystkich jego spraw zawisłych przed Sądem, informujące o tym, że w związku z chorobą i zabiegami operacyjnymi nie może odpowiadać na żadną korespondencję. Skarżący podał, że w związku z powyższym będzie mógł to uczynić dopiero po dniu 2 sierpnia 2016 r. W dniu 14 grudnia 2016 r. Z. Z. złożył zażalenie na opisane wyżej postanowienie z dnia 13 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 24 lutego 2017 r. odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że kwestionowane postanowienie z dnia 13 maja 2016 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 czerwca 2016 r., wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i trybie jego zaskarżenia. Tymczasem skarżący złożył zażalenie w dniu 14 grudnia 2016 r., a więc po upływie 7-dniowego terminu do jego wniesienia. Ponadto Sąd I instancji wyjaśnił, że w zażaleniu, które skarżący sporządził wspólnie do kilku zarejestrowanych w Sądzie spraw, zawarł on co prawda wniosek o przywrócenie terminu, ale nie wskazał w nim wprost, że domaga się przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na konkretne orzeczenia lub zarządzenia Sądu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a.") odrzucił przedmiotowe zażalenie jako wniesione z uchybieniem terminu. Postanowienie z dnia 24 lutego 2017 r. stało się przedmiotem zażalenia Z. Z. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska i wniósł o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis, na mocy art. 197 § 2 P.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Zgodnie z art. 194 § 2 w związku z art. 198 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. W rozpoznawanej sprawie kwestionowane przez skarżącego postanowienie z dnia 13 maja 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu, zostało mu doręczone w dniu 6 czerwca 2016 r., stąd siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 13 czerwca 2016 r. Zażalenie zostało natomiast złożone w dniu 14 grudnia 2016 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia, zaś skarżący nie wystąpił jednocześnie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo zatem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Należy podkreślić, iż pismo procesowe skarżącego z dnia 6 czerwca 2016 r., w którym informował on, że z powodów zdrowotnych nie będzie mógł odpowiadać na korespondencję Sądu, a o ustaniu przyczyny zawiadomi Sąd, nie mogło – samo przez się – spowodować niemożności kierowania przesyłek sądowych do skarżącego, czy też wstrzymania biegu terminów do złożenia środków zaskarżenia. Z kolei, składając w dniu 14 grudnia 2016 r. zażalenie, skarżący nie zawarł w nim wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w tej sprawie. Przywrócenie terminu może natomiast nastąpić wyłącznie na wniosek strony – Sąd nie może w takiej sytuacji działać z urzędu. Dopiero po wniesieniu wniosku bada bowiem, czy spełnione zostały przesłanki określone w art. 86 P.p.s.a., uzasadniające przywrócenie terminu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.