I OZ 1145/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 440/17 w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę B. D. na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2017 r. wydaną w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Sąd I instancji wskazał, że skarga została wniesiona po terminie. Skarżąca wniosła bowiem skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego w dniu 5 kwietnia 2017 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej). W skardze tej nie określiła ani daty i numeru decyzji, ani organu, który decyzję wydał. W konsekwencji Sąd zarządzeniem z 6 kwietnia 2017 r. wezwał stronę do usunięcia braków skargi, a następnie przekazał ją do Wojewody [...] . Przekazanie skargi nastąpiło 18 kwietnia 2017 r. Sąd I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Z nadesłanych przez organ akt sprawy wynika, że decyzję doręczono stronie w dniu 9 marca 2017 r. Termin do złożenia skargi, który biegł od dnia 10 marca 2017 r. i upłynął w dniu 10 kwietnia 2017 r. (8 kwietnia 2017 r. to sobota). Zgodnie z pouczeniem zawartym w uzasadnieniu decyzji, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi należało wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia tego decyzji, ale za pośrednictwem Wojewody [...]. Wobec wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi bez pośrednictwa organu odwoławczego koniecznym stało się jej przekazanie według właściwości organowi odwoławczemu. Jednakże w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 248). Skarga została przekazana przez Sąd do organu w dniu 18 kwietnia 2017 r. (k. 12, po uprzednim wezwaniu skarżącej do sprecyzowania skargi), który to dzień stanowi dopiero moment wniesienia skargi, tymczasem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 10 kwietnia 2017 r. Na tej podstawie Sąd I Instancji uznał, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności i z tego powodu jest niedopuszczalna. W zażaleniu na postanowienie skarżąca podała, że "wniosek był sporządzony w dwóch egzemplarzach i wysłany w terminie". Stwierdziła także, że nie ma wpływu na to, że sądy i urzędy nie uwzględniają terminów i kiedy dochodzą przesyłki do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi zostało wydane zgodnie z przepisami prawa. Skarżąca była prawidłowo pouczona w decyzji Wojewody w jaki sposób i w jakim terminie należy wnieść skargę do sądu administracyjnego. Decyzja została odebrana przez dorosłego domownika w dniu 9 marca, termin do wniesienia skargi upłynął zatem 10 marca 2017 r. Nie znajdują potwierdzenia w aktach administracyjnych twierdzenia skarżącej, że skargę sporządziła w dwóch egzemplarzach i nadała w terminie. Żaden egzemplarz skargi nie został przez nią skierowany za pośrednictwem Wojewody i nadany w terminie. Prawidłowo zatem Sąd I instancji przesłał otrzymaną skargę do organu administracji. Ponieważ dodatkowo skarga pierwotnie pozbawiona była podstawowych danych dotyczących zaskarżonej decyzji, Sąd I instancji zmuszony był podjąć dodatkowe czynności wyjaśniające. Podjął je jednak bezzwłocznie, działając w interesie skarżącej, albowiem już w dniu wpływu skargi do sądu, co miało miejsce 6 kwietnia 2017 r. Odpowiedź skarżącej pozwalająca na przekazanie skargi do organu właściwego wpłynęła do sądu w dniu 14 kwietnia 2017 r. a zatem już po terminie do wniesienia skargi. Po terminie w konsekwencji nastąpiło także przekazanie skargi do Wojewody. Naczelny Sąd Administracyjny podziela przy tym stanowisko, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, z naruszeniem art. 54 § 1 p.p.s.a., o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data przekazania skargi przez sąd do organu właściwego, w tym przypadku Wojewody [...]. Mając na uwadze podane argumenty, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 194 § 1 pkt 1a i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.