I OZ 1098/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 345/11 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 345/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 345/11 oddalającego skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r. odrzucił zażalenie R. S. W uzasadnieniu wskazano, że wyrokiem z dnia 19 lutego 2015 r. oddalił skargę R. S. na decyzję SKO w Szczecinie w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył pełnomocnik skarżącego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi adwokatowi T.M. w dniu 13 kwietnia 2015 r. W dniu 30 kwietnia 2015 r. R. S. złożył sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną od ww. wyroku, w której wniósł o uchylenie w całości wyroku Sądu. Postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną R. S. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącemu adwokatowi T. M. w dniu 28 maja 2015 r. W terminie przewidzianym do zaskarżenia ww. postanowienia R. S. wniósł do Sądu sporządzone i podpisane osobiście zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, że w sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które sporządził i podpisał osobiście, z pominięciem wymogu o którym mowa w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Okoliczność ta powoduje, zdaniem Sądu I instancji, że zażalenie R. S. jest niedopuszczalne z uwagi na niezachowanie przewidzianej prawem formy. Sąd I instancji wskazał także, że na mocy art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stąd też stosownie do treści art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący i wniósł o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 8) P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia. Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. R. S., pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, odrzucające skargę kasacyjną, również sporządzoną osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, co oznacza, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.