I OZ 109/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1148/19 o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi H.A. od decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia oddalić zażalenie.

Pismem z [...] maja 2019 r. H.A. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] kwietnia 2019 r. uchylającej decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2018 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 4 czerwca 2019 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu, przez podpisanie sprzeciwu bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza sprzeciwu. Jednocześnie zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł. Wezwania zostały uznane za doręczone 28 czerwca 2019 r. Postanowieniem z 11 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw z powodu nieuzupełnienia braków sprzeciwu w wyznaczonym terminie. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie wskazując, że nieodebranie przesyłki sądowej i związane z tym nieterminowe uzupełnienie braków wynikało z faktu pobytu w sanatorium. Odrębnym pismem Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia stwierdzonych braków sprzeciwu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym w szczególności od sprzeciwu od decyzji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednocześnie w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Należy jednakże zauważyć, że odmienny skutek został przewidziany w odniesieniu m.in. do skargi, w odniesieniu do której w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje skutek odrzucenia w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego. Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Ponadto stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący – zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. – wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W miejscu należy zaznaczyć, że w odniesieniu do sprzeciwu odmienny skutek został przewidziany w art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca sprzeciw, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jego braków formalnych. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, należy odnotować, że Skarżący wniósł sprzeciw od decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju, nie podpisując go i nie uiszczając od niego należnego wpisu sądowego. W konsekwencji Skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu oraz podpisanie sprzeciwu bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza sprzeciwu. Wezwania do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego zostały uznane za doręczone 28 czerwca 2019 r., w związku z czym siedmiodniowy termin do uzupełnienia tych braków upłynął 5 lipca 2019 r. Należny wpis, zgodnie z dokumentami dołączonymi do zażalenia, został uiszczony dopiero 17 lipca 2019 r. w związku ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego sprzeciwu. Do wniosku tego została również dołączona podpisana kopia sprzeciwu. Oznacza to, że stwierdzone braki nie zostały uiszczone w wyznaczonym terminie, w związku z czym zaistniały przesłanki do odrzucenia sprzeciwu. Tym samym w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie należy zaznaczyć, że nie oznacza to wyłączenia możliwości przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych na skutek wniosku o przywrócenie tego terminu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.