I OZ 1053/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 389/13 wzywające A. G. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Ke 389/13 odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 listopada 2013 r., wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia, dotyczącego uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w B. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia Regulaminu przyznawania nagród dla nauczycieli za osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 389/13, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wezwał A. G. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Ke 389/13, odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 listopada 2013 r., wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia, dotyczącego uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w B. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], w przedmiocie uchwalenia Regulaminu przyznawania nagród dla nauczycieli za osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej. Na to zarządzenie skarżący złożył zażalenie, w którym polemizując z zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 23 maja 2013 r. o rozdzieleniu jego skarg, stwierdził że – zdaniem skarżącego – została wniesiona jedna skarga, od której należy się wpis w wysokości 300 zł, który to wpis został uiszczony . Jak z akt niniejszej sprawy wynika, postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r., na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 stycznia 2014 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia uznając, że nie został uzupełniony w terminie brak formalny zażalenia, tj. nie złożono 1 egzemplarza zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach kolejnym postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r., na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 19 grudnia 2013 r. z powodu jego nieopłacenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt I OZ 599/14, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 maja 2014 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tego Sądu z dnia 8 stycznia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że niewykonanie wezwania do nadesłana odpisu zażalenia na zarządzenie z dnia 8 stycznia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, nie stanowiło wystarczającej podstawy do odrzucenia zażalenia, nie uniemożliwiało bowiem nadania zażaleniu dalszego biegu. Kolejnym postanowieniem z tego samego dnia, tj. z dnia 7 sierpnia, 2014 r., sygn. akt I OZ 600/14, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 maja 2014 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego na postanowienie tego Sądu z dnia z dnia 19 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 grudnia 2013 r. Jednakże oceniając postanowienie Sądu I instancji z dnia 5 maja 2014 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 19 grudnia 2013 r., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że doręczenie zarządzenia z dnia 8 stycznia 2014 r. nastąpiło z naruszeniem art. 67 § 5 p.p.s.a., bowiem Sąd I instancji pominął fakt, że w dniu 3 stycznia 2014 r. (a zatem jeszcze przed wezwaniem skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia), wpłynęło do akt sprawy pełnomocnictwo skarżącego udzielone adw. Ł.S.. Pomimo tej okoliczności zarządzenie z dnia 8 stycznia 2014 r. zostało doręczone bezpośrednio skarżącemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszym postępowaniu rozpoznania wymaga zażalenie A. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 stycznia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 19 grudnia 2013 r. odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 listopada 2013 r., wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia, dotyczącego uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w B. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], w przedmiocie uchwalenia Regulaminu przyznawania nagród dla nauczycieli za osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej. W wydanych wcześniej w niniejszej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniach z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt I OZ 599/14 oraz I OZ 600/14 Sąd ten przesądził, że niewykonanie wezwania do nadesłana odpisu zażalenia na zarządzenie z dnia 8 stycznia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia nie stanowiło wystarczającej podstawy do odrzucenia zażalenia, nie uniemożliwiało bowiem nadania biegu temu zażaleniu. Ponadto stwierdzono, że skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 19 grudnia 2013 r. Wskazano natomiast, że doręczenie zarządzenia z dnia 8 stycznia 2014 r. nastąpiło z naruszeniem art. 67 § 5 p.p.s.a., gdyż doręczenia dokonano skarżącemu, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi. Rozpoznając niniejsze zażalenie zauważyć należy, że pomimo niewątpliwie wadliwego doręczenia przedmiotowego zarządzenia, A. G. prawidłowo i w terminie zaskarżył zarządzenie z dnia 8 stycznia 2014 r. wzywające go do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Zatem uchybienie to na obecnym etapie sprawy pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia. Wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienie z dnia 7 sierpnia 2014 r., I OZ 559/14, uchylające postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 maja 2014 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tego Sądu z dnia 8 stycznia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia oznacza bowiem, że obecnie merytorycznemu rozpoznaniu podlega prawidłowość wskazanego zarządzenia z dnia 8 stycznia 2014r. Zarządzenie z dnia 8 stycznia 2014r. zostało wydane na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 213), który stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Skoro zażalenie wniesione zostało na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., to zarządzenie z dnia 8 stycznia 2014 r. wzywające do uiszczenia wpisu od tego zażalenia w kwocie 100 zł zostało wydane prawidłowo. Wobec treści wskazanych wyżej przepisów prawa oraz okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 stycznia 2014 r., nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.