I OZ 1043/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 2/17 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie tego Sądu z dnia 27 października 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie K. J. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2017 r. o doręczeniu odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 2/17 odmówił K. J. sprostowania uzasadnienia postanowienia z dnia 28 marca 2017 r. Zarządzeniem z tej samej daty nakazano doręczyć odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem skarżącemu z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia od niego zażalenia. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, zażalenie to podlega odrzuceniu stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), gdyż nie przewidziano możliwości wniesienia na takie zarządzenie zażalenia. Sąd I instancji wskazał przy tym, że zawarte w przedmiotowym zarządzeniu pouczenie jest zgodne z wzorem ustalonym przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, a skarżący - będąc stroną kilkuset postępowań w tut. Sądzie - dokładnie wie, że uiszczenie opłat jest obowiązkowe, jeżeli strona nie jest ustawowo zwolniona i zostanie wezwana do ich uiszczenia. W niniejszej sprawie skarżący jest zaś ustawowo zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d P.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie złożył K. J., wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 194 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w tym przepisie oraz w przepisach odrębnych, a także na zarządzenia, np. w sprawie pozostawienia pisma bez rozpoznania, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie (art. 49 § 2 P.p.s.a.) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 1 P.p.s.a.). Prawo do wniesienia zażalenia na zarządzenie wymaga jednak wyraźnego przepisu prawa, który taki środek zaskarżenia przyznaje stronie, a którego w niniejszej sprawie brak. Jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji pouczenie o terminie i sposobie wniesienia zażalenia zawarte w zaskarżonym zarządzeniu nie podlega kontroli w drodze zażalenia i z tych też przyczyn, WSA w Krakowie słusznie je odrzucił. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.