I OW 334/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędziowie: Sędzia NSA Monika Nowicka Sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta m.st. Warszawy o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem m.st. Warszawy a Burmistrzem C. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A. W. z dnia 26 września 2017r. o przyznanie zasiłku stałego wraz z opłacaniem składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz zasiłku okresowego p o s t a n a w i a: wskazać Prezydenta m.st. Warszawy jako organ właściwy w sprawie.

Prezydent [...] wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem C[...] – Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w C[...] a Prezydentem[...]– Ośrodkiem Pomocy Społecznej Dzielnicy W[...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy A[...] o przyznanie pomocy w formie zasiłku stałego, opłacenia składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz zasiłku okresowego. W uzasadnieniu Prezydent [...] wyjaśnił, że w dniu 26 września 2017r. do Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy W[...] wpłynął wniosek A[...] o przyznanie zasiłku stałego wraz z opłaceniem składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz zasiłku okresowego. Na podstawie aktualizacji wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu 26 września 2017r. ustalono, że wnioskodawca jest osobą bezdomną i przebywa na terenie Schroniska dla C[...] przy ul. G[...] w W[...]. Pismem z dnia 3 października 2017r. nr Z[...] Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy W[...] przekazał sprawę do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C[...], uznając go za organ właściwy w sprawie. Z kolei przy piśmie z dnia 25 października 2017r. organ ten zwrócił całą korespondencję wraz z aktami sprawy wskazując, że w sprawie ze względu na treść art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2017r. poz. 459 ze zm.), dalej powoływanej w uzasadnieniu jako "K.c.", właściwy jest Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy W[...]. Prezydent [...]wskazał dalej, że ze względu na treść art. 101 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2017r. poz. 1769 ze zm.), dalej powoływanej w uzasadnieniu jako "u.p.s.", właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenia, a w przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały. Wyjaśnił, że pojęcie bezdomności rozpatruje się w oparciu o przepis art. 6 pkt 8 u.p.s., w którym zawarta jest legalna definicja bezdomności. Zgodnie z ww. przepisem, jako osobę bezdomną traktuje się osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowaną na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych, a także osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. W ocenie Prezydenta [...] do ustalenia, że mamy do czynienia z osobą bezdomną w świetle definicji ustawowej zawartej w u.p.s. wystarczające jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek. Pierwszą z nich jest stwierdzenie, że osoba nie zamieszkuje w lokalu służącym do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, a także lokalu będącym pracownią służącą twórcy do prowadzenia działalności w dziedzinie kultury i sztuki. Organ wyjaśnił, że lokalem, w rozumieniu ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. 2016r. poz. 1610 ze zm.), nie jest pomieszczenie przeznaczone do krótkotrwałego pobytu osób, w szczególności znajdujące się w budynkach internatów, burs, pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych lub w innych budynkach służących do celów turystycznych lub wypoczynkowych. Nie spełnia zatem warunku zamieszkiwania w lokalu w rozumieniu definicji ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, pobyt w noclegowni lub schronisku. Jednocześnie Prezydent [...] wskazał, że drugą przesłanką uznania bezdomności w świetle art. 6 pkt 8 u.p.s. jest fakt zameldowania na pobyt stały w lokalu, w którym osoba nie ma możliwości zamieszkania. W okolicznościach niniejszej sprawy A[...] jest osobą niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym, a jego ostatnim adresem zameldowania na pobyt stały jest miejscowość F[...] w gminie C[...]. Wprawdzie Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w C[...]podniósł w swoim piśmie argument o możliwości powrotu A[...]do miejsca jego ostatniego zameldowania, lecz – w ocenie Prezydenta [...] – ta ocena jest arbitralna i nieuprawniona ze względu na oświadczenie strony postępowania. Jednocześnie organ podkreślił, że ustawodawca określając kryterium definiujące osobę bezdomną jako osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania, nie odwołał się do żadnych obiektywnych mierników tej możliwości. W związku z tym należy przyjąć, że oświadczenie strony, iż nie może zamieszkać w lokalu ze względu na konflikt z członkami rodziny, winno być dla organu wiążące. Zdaniem organu w tych okolicznościach do ustalenia, że mamy do czynienia z osobą bezdomną w świetle przepisów u.p.s. wystarczające jest spełnienie łącznie przesłanek odnoszących się do niezamieszkiwania w lokalu mieszkalnym i zameldowania na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. Jak dalej podkreślił Prezydent [...] ustalenie stanu bezdomności wnioskodawcy powoduje, że do zakwalifikowania, który organ jest właściwy w sprawie będzie miała zastosowanie norma zawarta w treści art. 101 ust. 2 oraz art. 101 ust. 3 u.p.s. Jednocześnie organ dodał, że sprawa przyznania zasiłku stałego w przedmiotowej sprawie nie jest sprawą niecierpiącą zwłoki, uzasadniającą przyznanie świadczenia w miejscu pobytu na podstawie art. 101 ust. 3 u.p.s., gdyż na terenie W[...] wnioskodawca objęty jest innymi formami pomocy o charakterze niezbędnym, w szczególności schronieniem oraz wyżywieniem. W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Burmistrz C[...] wyjaśnił, że z rodzinnego wywiadu środowiskowego wynikało m.in., iż zainteresowany od dnia 14 lipca 2017r. przebywa w schronisku, jest osobą chorą przewlekle, leczy się z powodu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, schorzeń neurologicznych, zmiany zwyrodnieniowej i dyskopatii odcinka szyjnego kręgosłupa, natomiast podczas upadku z drabiny doznał złożonego urazu kończyny dolnej i w okresie od dnia 8 czerwca 2017r. do dnia 13 lipca 2017r. przebywał na leczeniu szpitalnym. Ponadto z wywiadu wynikało, że jest osobą samotną, ma rodzeństwo na terenie gminy C[...], jednak nie utrzymuje z nimi kontaktu. Zameldowany jest na pobyt stały w F[...] pod nr 3 na terenie gminy C[...]. Pod tym adresem zamieszkuje jego brat R[...] z żoną oraz dwójką dzieci. Podczas pierwszych odwiedzin pracownika socjalnego w dniu 22 sierpnia 2017r. w domu przebywała także babcia żony R[...], która oświadczyła, że A[...] pod wskazanym adresem nie przebywa od około 13 lat i przez ten okres nie nawiązywał z rodziną jakichkolwiek kontaktów. W dniu 24 sierpnia 2017r. przeprowadzono także rozmowę z A[...], która oświadczyła, że małżonek R[...]aktualnie przebywa za granicą i potwierdziła, iż szwagier A[...] przez okres 17 lat nie mieszkał pod podanym adresem. We wcześniejszych latach kontaktował się z rodziną poprzez odwiedziny, jednak w ostatnich latach nie ma z nim kontaktu. Ponadto A[...] oświadczyła, że dom w którym mieszkają jest także domem rodzinnym A[...] i w związku z tym ma on możliwość powrotu do domu oraz zamieszkania w nim. Burmistrz C[...] wyjaśnił dalej, iż przeanalizowana została sytuacja A[...] pod kątem możliwości uznania go za osobę bezdomną zgodnie z art. 6 pkt 8 u.p.s. Zdaniem organu A[...] nie spełnia przesłanek wskazanych w powyższym przepisie – jest on osobą zameldowaną na pobyt stały i zgodnie z zapewnieniami brata i bratowej ma możliwość zamieszkania w domu rodzinnym. Natomiast wolą zainteresowanego jest przebywanie poza domem, co nie może być jednak uznane za przesłankę niemożności zamieszkania w domu, a tym samym nie jest możliwe uznanie zainteresowanego za osobę bezdomną. Jednocześnie w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu wskazano, że w dniu 6 września 2017r. do A[...]została wysłana decyzja, w której postanowiono odmówić pomocy w sprawie odpłatności za pobyt w Schronisku dla C[...] w W[...]. Zasugerowano także, iż w związku z przedstawioną trudną sytuacją zdrowotną zainteresowanego praca socjalna winna być prowadzona w kierunku uzyskania stopnia niepełnosprawności i ewentualnie w dalszej kolejności uzyskania przez niego zasiłku stałego. W dniu 7 września 2017r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w C[...] wpłynęło kolejne pismo z dnia 1 września 2017r. znak: Z[...] Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy W[...] wraz z wnioskiem A[...] o dofinansowanie do kosztów pobytu w schronisku wraz ze zgromadzoną dokumentacją. W związku z tym pismem w dniu 24 października 2017r. została przeprowadzona rozmowa z bratem R[...] , który oświadczył pisemnie, iż A[...] od około 18 lat nie mieszka w miejscu zameldowania na pobyt stały, tj. w miejscowości F[...]; początkowo utrzymywał on kontakt z rodziną, jednak w późniejszych latach nie kontaktował się. Jednocześnie poinformował, że brat A[...] ma możliwość powrotu i ewentualnie zamieszkania z nim. Wskazano także, iż decyzją z dnia 25 września 2017r. znak: M[...] postanowiono odmówić A[...] pomocy w sprawie przyznania odpłatności za pobyt w Schronisku dla C[...] w W[...] z uwagi na nieuznanie go za osobę bezdomną. Jak dalej wyjaśnił Burmistrz C[...] w dniu 9 października 2017r. do ośrodka pomocy społecznej w C[...] wpłynęło pismo Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy W[...] z dnia 3 października 2017r. znak: Z[...] wraz ze zgromadzoną dokumentacją i wnioskiem A[...] o zasiłek stały i opłacanie składki zdrowotnej. Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w C[...] odesłał podanie zainteresowanego wraz z przesłaną dokumentacją do Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy W[...]. Zdaniem organu przywołany we wniosku Prezydenta [...] art. 6 pkt 8 u.p.s. w przypadku zainteresowanego w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania, bowiem A[...] jest osobą niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym ma możliwość zamieszkania. Ponadto z ustaleń organu wynika, że zamiarem A[...] jest stały pobyt na terenie W[...], z którym to miastem wiąże swoje dalsze życie. Dodatkowo w dniu 29 grudnia 2017r. została ponownie przeprowadzona rozmowa z bratem A[...], który potwierdził, że nie zmienił swojego zdania co do powrotu brata A[...] do domu rodzinnego i zamieszkania w nim. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze zm.) – przywoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Spór o właściwość między jednostkami samorządu terytorialnego, które nie mają wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem rozstrzyganym przez sąd administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a.). Wedle brzmienia art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. właściwy w tych sprawach jest Naczelny Sąd Administracyjny. Przez spór o właściwość należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). W niniejszej sprawie spór o właściwość występuje między Burmistrzem C[...] i Prezydentem [...], bowiem żaden z tych organów nie uznał się za właściwy do rozpoznania wniosku A[...] z dnia 26 września 2017r. dotyczącego przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku stałego wraz z opłatą składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz zasiłku okresowego. W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalonym jest pogląd, że zasadą jest, iż o właściwości miejscowej organów gminy w sprawach pomocy społecznej decyduje miejsce zamieszkania strony (art. 101 ust. 1 u.p.s.). Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki. W sprawie, gdy stroną jest bezdomny w rozumieniu art. 6 pkt 8 u.p.s., o właściwości miejscowej organu gminy decyduje ostatnie miejsce jego zameldowania na pobyt stały (art. 101 ust. 2 u.p.s.), zaś we wszystkich przypadkach szczególnie uzasadnionych sytuacją osobistą osoby ubiegającej się o świadczenie, w sprawach niecierpiących zwłoki, o właściwości organu gminy rozstrzyga miejsce pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie (art. 103 ust. 3 u.p.s.) (vide: I. Sierpowska: Ustawa o pomocy społecznej, Komentarz, wyd. 2, Warszawa 2009, s. 396; W. Maciejko [w:] W. Maciejko, P. Zaborniak: Ustawa o pomocy społecznej, Komentarz, wyd. 3, Warszawa 2010, s. 402; postanowienie NSA z dnia 13 maja 2011r. sygn. akt I OW 196/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Przepisy u.p.s. nie definiują pojęcia "miejsce zamieszkania". Dlatego też wychodząc z zasady jednolitości systemu prawa uwzględnić należy regulację zawartą w przepisach K.c. Miejscem zamieszkania osoby fizycznej, zgodnie z brzmieniem art. 25 K.c., jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Tym samym o miejscu zamieszkania w świetle omawianego przepisu decydują dwa czynniki: zewnętrzny (fakt przebywania – corpus) i wewnętrzny (zamiar stałego pobytu – animus). Jak to obrazowo przedstawiono w piśmiennictwie; dla ustalenia miejsca zamieszkania nie wystarczy ani samo zamieszkiwanie w sensie fizycznym, jednak bez zamiaru stałego pobytu, choćby zamieszkiwanie trwało przez dłuższy czas, ani sam zamiar stałego pobytu w danej miejscowości niepołączony z przebywaniem w tej miejscowości. O "miejscu zamieszkania" rozstrzyga zawsze całokształt okoliczności wskazujących na zejście się stanu faktycznego przebywania z zamiarem takiego przebywania (vide: S. Grzybowski [w:] System Prawa Cywilnego, Wrocław 1985r., Z.N. im. Ossolińskich, wyd. 2, t. 1, s. 333 – 334, a także W. Popiołek, glosa do uchwały SN z dnia 24 czerwca 1993r. sygn. akt III CZP 76/93; PS 1995, nr 3, s. 86 – 87). W niniejszej sprawie niewątpliwym jest, że A[...] koncentruje swoje sprawy życiowe na terenie W[...] gdzie obecnie przebywa. Jednakże należy wziąć pod uwagę, że przebywanie zainteresowanego w obecnym miejscu pobytu, jakim jest S[...] w W[...], z uwagi na specyfikę tego miejsca, nie spełnia kryteriów do uznania za miejsce zaspokajające potrzeby mieszkaniowe, a tym samym pobyt w nim nie może być traktowany jako zamieszkiwanie w rozumieniu art. 25 K.c. Lokalem mieszkalnym jest bowiem lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, a także lokal będący pracownią służącą twórcy do prowadzenia działalności w dziedzinie kultury i sztuki; nie jest w rozumieniu ustawy lokalem pomieszczenie przeznaczone do krótkotrwałego pobytu osób, w szczególności znajdujące się w budynkach internatów, burs, pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych lub w innych budynkach służących do celów turystycznych lub wypoczynkowych (art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2016r., poz. 1610 ze zm.)). (vide: postanowienie NSA z dnia 18 maja 2017r. sygn. akt I OW 94/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Jednocześnie z okoliczności niniejszej sprawy wynika, iż A[...] jest bezdomnym w rozumieniu art. 6 pkt 8 in fine u.p.s., bowiem jest osobą niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. Jakkolwiek okoliczność związane z możliwością zamieszkiwania zainteresowanego w miejscu jego zameldowania były przedmiotem kontrowersji, a to z uwagi na rozbieżność stanowisk w tej kwestii między braćmi A[...] i R[...], to jednak odwoływanie się przez zainteresowanego do kwestii rodzinnego konfliktu jako przeszkody w zamieszkaniu w miejscu zameldowania, nakazuje przyjąć za A[...], iż takiej możliwości zainteresowany nie ma. Kilkunastoletnie niezamieszkiwanie w miejscu zameldowania i wzajemne niekontaktowanie się członków najbliższej rodziny z A[...] stanowisko to dostatecznie uzasadnia. Powyższe wskazywałoby – jak chce tego Prezydent [...]– że to przepis art. 101 ust. 2 u.p.s. winien wyznaczać organ gminy ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały wnioskodawcy, jako właściwy w niniejszej sprawie. Prowadziłoby to jednak do niedopuszczalnego zignorowania szczególnej sytuacji osobistej ubiegającego się o świadczenie, o której mowa w art. 101 ust. 3 u.p.s. W orzecznictwie przyjmuje się, że sytuacje, do których ma zastosowanie powyższa regulacja występują wówczas gdy wnioskodawca z obiektywnych przyczyn nie ma możliwości ubiegać się o przyznanie świadczenia w organie, którego właściwość wynikałaby z przepisu art. 101 ust. 1 lub ust. 2 u.p.s., choćby wskutek braku mieszkania, niepełnosprawności, niezdolności do pracy z powodu choroby, aktualnego stanu zdrowia, całkowitego uzależnienia egzystencji strony od bieżących świadczeń pomocy społecznej udzielanych w miejscu pobytu (vide: wyrok WSA w Lublinie z dnia 24 maja 2012r. sygn. akt II SA/Lu 311/12; postanowienie NSA z dnia 30 października 2014r. sygn. akt I OW 102/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). W realiach niniejszej sprawy należy dostrzec, iż Andrzej Wolanin od kilkunastu lat nie mieszka ani nie przebywa w miejscu swego zameldowania na pobyt stały lecz na terenie m.st Warszawy. Nadto nie ulega wątpliwości, iż sytuacja ekonomiczna wnioskującego o pomoc jest bardzo trudna, gdyż obecnie nie pracuje i nie uzyskuje dochodów. Zły jest także aktualny stan zdrowia wnioskodawcy, bowiem jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, wymagającą stałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wymaga on także zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze i pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie, których dobór winien się odbyć według zaleceń lekarza specjalisty. Nadto wypada mieć na uwadze całkowite uzależnienie aktualnej egzystencji zainteresowanego od bieżących świadczeń pomocy społecznej udzielanych w miejscu pobytu. Ponadto nie bez znaczenia jest także ponad 300km odległość pomiędzy miejscem jego ostatniego zameldowania i miejscem aktualnego pobytu. Wszystko to razem każe obiektywnie przyjąć, iż wnioskodawca, z uwagi na swą osobistą sytuację, nie ma możliwości ubiegać się o przyznanie świadczeń pomocowych w organie, którego właściwość wynikałaby z przepisu art. 101 ust. 2 u.p.s., a tym samym zachodzi przypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu art. 101 ust. 3 u.p.s. Podkreślenia wymaga, iż wykładnia i zastosowanie przepisów u.p.s. określających właściwość miejscową organów pomocy społecznej, powinna przede wszystkim uwzględniać zasady pomocy społecznej wymienione w art. 2 ust. 1 u.p.s. (umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężania trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości), art. 3 ust. 1 u.p.s. (wspieranie osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwienia im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka) oraz art. 3 ust. 2 u.p.s. (zapobieganie sytuacjom, o których mowa w art. 2 ust. 1 tej ustawy, przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem). Powyższe oznacza, że przy stosowaniu przepisów ustalających właściwość organów pomocy społecznej należy mieć na względzie również te okoliczności, które z uwagi na sytuację osobistą wnioskodawcy mogą zaważyć na tym czy ewentualna pomoc będzie efektywna oraz czy w jakimkolwiek stopniu będzie ona realizowała ustawowe cele pomocy społecznej (vide: postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2012r. sygn. akt I OW 158/12; postanowienie NSA z dnia 18 maja 2017r. sygn. akt I OW 94/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Powyższemu zapatrywaniu nie stoi na przeszkodzie przepis art. 101 ust. 4 u.p.s., bowiem w miejscu pobytu wskazanym na podstawie art. 101 ust. 3 u.p.s. mogą być udzielone: zasiłek stały, zasiłek okresowy, zasiłek celowy, specjalny zasiłek celowy, opłacanie składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe za osobę rezygnującą z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad członkiem rodziny, interwencja kryzysowa, schronienie, posiłek, niezbędne ubranie, objęcie osoby bezdomnej indywidualnym programem wychodzenia z bezdomności, usługi opiekuńcze (w tym specjalistyczne). Skoro zatem wnioskodawca domaga się przyznania zasiłku stałego wraz ze składką na ubezpieczenie zdrowotne, a także zasiłku okresowego, to wnioskowane świadczenia mieszczą się w owej grupie świadczeń. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a., wskazano Prezydenta [...] jako organ właściwy do rozpatrzenia wniosku A[...] o przyznanie ww. świadczeń.