I OW 283/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Wiśniewska (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Jolanta Rudnicka sędzia del. WSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy T. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Powiatu Ś. a Wójtem Gminy T. w przedmiocie rozpoznania wniosku J. G. w sprawie wydania poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii Aktów Własności Ziemi nr [...], [...] i [...] wydanych na rzecz H. Z. dotyczących działek w S. oraz nadania ww. dokumentom oznaczenia ostateczności p o s t a n a w i a: 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić Wójtowi Gminy T. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego 100 (sto) złotych uiszczonych tytułem wpisu od wniosku.

Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2015 r. Wójt Gminy T. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Starostą Powiatu Ś. w przedmiocie rozpoznania wniosku J. G. z dnia [...] grudnia 2015 r. w sprawie wydania poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii Aktów Własności Ziemi nr [...], [...] i [...] wydanych na rzecz H. Z. dotyczących działek w S. oraz nadania ww. dokumentom oznaczenia ostateczności, wskazując Starostę Powiatu Ś. jako organ właściwy w sprawie. W uzasadnieniu wniosku, powołując się na szereg przepisów prawnych, organ wnioskujący wskazał, że nie jest właściwy w sprawie udostępnienia żądanych dokumentów. Podkreślił, że znajdują się one w zasobach Starosty Powiatu Ś. i z tej przyczyny zasadne jest, aby to ten organ wydał wnioskowane dokumenty. W odpowiedzi na wniosek Starosta Powiatu Ś. wniósł o wskazanie jako organu właściwego do załatwienia sprawy Wójta Gminy T., podnosząc, że nie istnieje żadna norma kompetencyjna upoważniająca go do udostępnienia dokumentów, jakich żąda J. G. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość powstałe między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, jeżeli odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami jednostek rządowych. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny), względnie dochodzi między tymi organami do sporu negatywnego, kiedy każdy z organów uważa się za niewłaściwy. W niniejszej sprawie nie ma natomiast w ogóle sporu, ani o właściwość, ani tym bardziej kompetencyjnego. Spór w rozumieniu art. 4 P.p.s.a. dotyczyć musi bowiem tego, jaki organ jest odpowiedni do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej. Skoro Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość i kompetencyjne poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy, oznacza to, że spór o właściwość lub kompetencyjny są sporami o to, który z dwóch organów administracji ma załatwić indywidualną sprawę administracyjną (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt II OW 211/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem rozpoznawanej sprawy nie jest zaś wskazanie organu właściwego do rozpoznania indywidualnej sprawy administracyjnej, gdyż z taką nie mamy w tych okolicznościach faktycznych do czynienia. Przedstawione przez organ okoliczności wskazują bowiem, że przedmiotem niniejszej sprawy jest czynność udostępniania danych będących w posiadaniu organu, nie zaś rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. W takim sporze nie chodzi zatem o to, który z dwóch organów administracji ma rozpoznać sprawę, lecz który ma udostępnić dane, będące w posiadaniu jednego z organów (por. także postanowienia NSA z dnia: 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 172/15, I OW 173/15 i I OW 174/15; 22 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 220/15; 8 stycznia 2016 r., sygn. akt I OW 230/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r. poz. 520, ze zm.), informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 2, zawiera operat ewidencyjny, który składa się m.in. ze zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych. Zgodnie zaś z ust. 3 tego artykułu, starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie wskazanej w tym przepisie. Dane pozostające w posiadaniu organu są więc udostępniane zainteresowanym na zasadach określonych w ustawie przez ten organ. Skoro udostępnianie ww. danych nie jest sprawą administracyjną, nie jest nią tym bardziej dalsze przechowywanie tych dokumentów w związku z ich udostępnianiem (por. także postanowienia NSA z dnia: 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 172/15, I OW 173/15 i I OW 174/15; 22 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 220/15; 8 stycznia 2016 r., sygn. akt I OW 230/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając zatem na uwadze, że przedmiotowy wniosek jest niedopuszczalny, bowiem nie dotyczy on sporu co do rozpoznania indywidualnej sprawy administracyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a., go odrzucił. Natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 zwrócono wnioskodawcy wpis, wobec odrzucenia wniosku.