I OW 89/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego pomiędzy [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania od decyzji ustalającej opłatę z tytułu udostępnienia danych i informacji z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100 (sto) złotych.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B. o wskazanie organu właściwego do rozpoznania odwołania [...] s.c. [...] od decyzji Starosty M. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w sprawie ustalenia opłaty z tytułu udostępnienia danych i informacji z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. poinformowało Naczelny Sąd Administracyjny, że uznało swoją właściwość do rozpoznania powyższego odwołania i z tej przyczyny wnosi o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. w piśmie z dnia 2 lipca 2014 r. cofnął wniosek o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego z uwagi na uznanie swojej właściwości w sprawie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże cofnięcie to może być uznane za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w sprawie wszczętej wnioskiem, co wynika z art. 64 § 3 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Stwierdzając, iż w rozpoznawanej sprawie cofnięcie wniosku o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego jest skuteczne i dopuszczalne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.