I OW 242/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie NSA Marek Stojanowski NSA Marian Wolanin (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta i Gminy Wiskitki o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta i Gminy Wiskitki a Wójtem Gminy Łyszkowice w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie realizacji decyzji przyznającej D. M. prawo do zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić Burmistrzowi Miasta i Gminy Wiskitki ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku.

PISMEM Z 5 GRUDNIA 2025 R. DYREKTOR MIEJSKO-GMINNEGO OŚRODKA POMOCY SPOŁECZNEJ W WISKITKACH DZIAŁAJĄCY W IMIENIU BURMISTRZA MIASTA I GMINY WISKITKI (DALEJ: "WNIOSKODAWCA") ZŁOŻYŁ DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WNIOSEK O ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU O WŁAŚCIWOŚĆ Z WÓJTEM GMINY ŁYSZKOWICE W PRZEDMIOCIE WSKAZANIA ORGANU WŁAŚCIWEGO W SPRAWIE REALIZACJI DECYZJI PRZYZNAJĄCEJ D. M. (DALEJ: ZAINTERESOWANY) PRAWO DO ZASIŁKU PIELĘGNACYJNEGO. Wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku wskazał, że właściwy do rozpoznania sprawy jest Wójt Gminy Łyszkowice, bowiem zainteresowany zmienił miejsce zamieszkania i aktualnie udzielono mu schronienia w formie tymczasowego pobytu w Stowarzyszeniu H. Schronisko dla Osób Bezdomnych, Ł. W odpowiedzi na wniosek Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łyszkowicach działający w imieniu Wójta Gminy Łyszkowice wskazał, że pierwotnie uzyskano informację, iż zainteresowany nie przebywa w ww. schronisku, trafił do szpitala i prawdopodobnie nie wróci z uwagi na stan zdrowia. Następnie uzyskano informację, że zainteresowanemu faktycznie udzielono pomocy w formie schronienia w Schronisku dla Osób Bezdomnych z Usługami Opiekuńczymi, prowadzonym przez Stowarzyszenie H. w Ł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej – p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.), dalej – k.p.a., spór o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia – z zastrzeżeniem pkt 2-4 – a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny. W świetle powyższego przepisu niewątpliwym jest, że sąd administracyjny jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy organami jednostkami samorządu terytorialnego wyłącznie wtedy, kiedy nie ma ustalonego na podstawie art. 22 § 1 pkt 1-4 k.p.a. organu administracji publicznej właściwego do rozstrzygnięcia tego sporu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zawisły spór o właściwość dotyczy sprawy z zakresu administracji rządowej. Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 1208), dalej – u.ś.r., zasiłek pielęgnacyjny jest świadczeniem rodzinnym, zaś w myśl art. 20 ust. 1 u.ś.r. zadania w zakresie świadczeń rodzinnych są realizowane przez organ właściwy jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej. Faktem znanym Sądowi z urzędu jest natomiast to, że organy pozostające w sporze mają siedziby w różnych województwach: gmina Wiskitki leży bowiem w województwie mazowieckim, natomiast gmina Łyszkowice w województwie łódzkim. Powyższe oznacza, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 22 § 1 pkt 4 k.p.a., który stanowi, że spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego w różnych województwach, w sprawach należących do zadań z zakresu administracji rządowej, rozstrzyga minister właściwy do spraw administracji publicznej. Z tego względu należy stwierdzić, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygnięcia przedmiotowego sporu, a złożony wniosek podlega odrzuceniu, jako złożony w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. art. 64 § 3 p.p.s.a