I OW 221/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy D. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy D. a Prezydentem Miasta N. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku R.S. o przyznanie pomocy w formie skierowania i pokrycia kosztów pobytu w Schronisku dla Bezdomnych Mężczyzn postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Pismem z 27 października 2025 r. Wójt Gminy D. (dalej: "wnioskodawca"), złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta N. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku R.S. (dalej jako "zainteresowany") o przyznanie pomocy w formie skierowania i pokrycia kosztów pobytu w Schronisku dla Bezdomnych Mężczyzn. Pismem z 17 grudnia 2025 r., pozostający w sporze, Prezydent Miasta N. uznał swą właściwość do rozpoznania wniosku zainteresowanego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec uznania swojej właściwości przez Prezydenta Miasta N., spór o właściwość pomiędzy tym organem a Wójtem Gminy Długołęka nie istnieje, a zatem postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia wskazanego sporu jest bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.. dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z uwagi na art. 64 § 3 w zw. z art. 15 § 2 p.p.s.a. powyższa norma ma zastosowanie również do postępowań wszczętych na skutek wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie. Nie orzeczono o zwrocie wpisu, ponieważ wnioskodawca nie cofnął wniosku (a contrario do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).