Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

I OW 161/22

Postanowienie NSA z 23 marca 2023 r., I OW 161/22 – lasy oraz zalesianie gruntów rolnych

Wynik

Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
23 marca 2023
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka Sędziowie NSA Piotr Niczyporuk NSA Zygmunt Zgierski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w T. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w T. a Starostą A. przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku o zmianę lasu na użytek rolny postanawia: wskazać Starostę A. jako organ właściwy w sprawie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Pismem z [...] listopada 2022 r. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w T. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie "sporu o właściwość" zaistniałego między tym organem a Starostą A. w sprawie wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku o zmianę lasu na użytek rolny. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z [...] września 2020 r. T.L. wystąpił do Starosty o zmianę gruntu leśnego położonego w miejscowości K., gmina A., na użytek rolny. Wniosek ten Starosta przekazał do Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w T. W toku postępowania wyjaśniającego wnioskodawca wyjaśnił, że wniosek ten złożony został w trybie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2022 r. poz. 672, z późn. zm.). Z uwagi na powyższe Dyrektor wniósł o wskazanie Starosty za organ właściwy do rozpoznania wniosku z [...] września 2020 r. W odpowiedzi na wniosek Starosta przedstawił przebieg postępowania w przedmiocie uwag wnioskodawcy do uproszczonego planu urządzenia lasu oraz wskazał, że zmiana przeznaczenie gruntu leśnego może nastąpić w drodze zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zaznaczył, że poprzedni wniosek w tej sprawie został odrzucony postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 2022 r., sygn. akt I OW 52/22. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Rozpoznając wniosek Dyrektora, należy podkreślić, że ma on na celu rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Starostą. Obydwa organy uznają się bowiem za niewłaściwe do rozpoznania wniosku o zmianę lasu na użytek rolny. Mając na uwadze przedmiot sporu, należy wskazać, że zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o lasach zmiana lasu na użytek rolny jest dopuszczalna w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb właścicieli lasów. Jednocześnie w myśl art. 13 ust. 3 pkt 2 tej ustawy w sprawach, o których mowa w ust. 2 w stosunku do lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa decyzję wydaje starosta na wniosek właściciela lasu. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie wniosek o zmianę przeznaczenia gruntu z leśnego na rolny dotyczy gruntu stanowiącego obecnie las niebędący – jak wynika to z akt sprawy – własnością Skarbu Państwa, to organem właściwym do rozpatrzenia wniosku z [...] września 2020 r. jest Starosta A., na co wprost wskazują obowiązujące przepisy. Na marginesie powyższych rozważań należy wyjaśnić, że wcześniejsze odrzucenie wniosku Dyrektora o rozpoznanie sporu o właściwość ze starostą dotyczącego tej samej nieruchomości nie uniemożliwiało rozpoznania ponownie złożonego, wolnego od wad wniosku. Odnotować bowiem należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 ust. 3 ppsa sąd odrzuca wniosek, jeżeli sprawa wnioskiem pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Zgodnie z dorobkiem doktryny powagę rzeczy osądzonej może mieć tylko orzeczenie sądowe rozstrzygające sprawę co do jej istoty. Żadne więc prawomocne postanowienie sądu, w tym o odrzuceniu wniosku, nie ma powagi rzeczy osądzonej (por. komentarz do art. 171, T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie VI, system informacji prawniczej LEX, tezy 4 i 5). Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.

Informacje o sprawie

Data wpływu
18 listopada 2022
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Starosta
Sędziowie
Iwona Bogucka /przewodniczący/ Piotr Niczyporuk Zygmunt Zgierski /sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny