I OSK 965/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej W.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 1062/24 w sprawie ze skargi W.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 5 czerwca 2024 r., nr SKO.4207.7.2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie przymusowego wykupu nieruchomości postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 6 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 1062/24, oddalił skargę W.R. (dalej: skarżąca) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z 5 czerwca 2024 r., nr SKO.4207.7.2024 o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie przymusowego wykupu nieruchomości. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 123 i art. 144 oraz art. 61a w zw. z art. 158 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.; dalej: k.p.a.). W myśl przepisu art. 158 § 3 k.p.a., nie wszczyna się postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, o której mowa w art. 156 § 2, upłynęło trzydzieści lat. Na mocy art. 61a k.p.a. organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, gdy postępowanie nie może być wszczęte z uzasadnionych przyczyn. Przepis art. 158 § 3 k.p.a. został wprowadzony do Kodeksu postępowania administracyjnego na mocy przepisu art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz.1491). Jak wynika z okoliczności faktycznych sprawy, skarżąca zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w Ogrodzieńcu z 1 czerwca 1978 r., nr 187/78, wnioskiem z 14 września 2023 r., zaś powodem odmowy wszczęcia postępowania było stwierdzenie przez organ, że stanowiąca przedmiot wniosku decyzja z 1 czerwca 1978 r. została doręczona poprzednikom prawnym skarżącej w dniu 3 czerwca 1978 r. W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji skarżąca zawarła wniosek o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich zawisłego przed TK pod sygn. akt K 2/22. Wnioskiem tym RPO zwrócił się do Trybunału o stwierdzenie, że art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 1491), w zakresie w jakim uniemożliwia stwierdzenie wydania decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa, jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 64 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji - przez to, że pozbawia prawnej ochrony prawo do wynagrodzenia szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu zawiesić postępowanie w sprawie, w której rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest niezasadne. Rozstrzygnięcie sprawy– wbrew twierdzeniu skarżącej kasacyjnie – nie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. akt K 2/22, z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności ze wskazanymi przepisami Konstytucji RP przepisu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że podstawą zaskarżonego postanowienia był przepis art. 158 § 3 k.p.a., wprowadzony przepisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, a nie art. 2 ust. 2 tej ustawy. Skoro podstawą prawną zaskarżonego postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania nie był przepis objęty wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich, to postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie K 2/22 nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i nie uzasadnia zawieszenia postępowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., odmówił zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.