I OSK 892/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Bydgoszczy z dnia 10 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Bd 245/22 w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odmówić zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 10 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Bd 245/22, oddalił skargę M. L. ("skarżącej") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Od powyższego wyroku M. L. wniosła skargę kasacyjną, domagając się dodatkowo zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że jej matka A. L. w dniu 30 listopada 2022 r. złożyła w Sądzie Okręgowym [...] wniosek rozwodowy. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt [...]. Skarżąca podkreśliła, że Sąd I instancji oddalając jej skargę wskazał, iż w sytuacji gdy matka skarżącej A. L. pozostaje w związku małżeńskim z A. L., który nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, to zasiłek pielęgnacyjny nie może być jej przyznany. Zachodzi bowiem negatywna przesłanka z art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2000 r., poz. 111). W ocenie skarżącej, jeżeli pozostawanie w związku małżeńskim rodziców stanowi przeszkodę w przyznaniu jej świadczenia pielęgnacyjnego, a toczy się obecnie postępowanie o rozwiązanie ich małżeństwa, zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania "na podstawie art. 125 § 1 pkt 5 p.p.s.a." Od wyniku sprawy rozwodowej zależy bowiem wynik niniejszego postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 192 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 – ozn. jako "p.p.s.a."), postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 123-125 p.p.s.a., ulega zawieszeniu jedynie na zgodny wniosek stron. Skarżącą oparła swój wniosek o zawieszenie postępowania na przesłance określonej w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (błędnie opisanej nieistniejącą jednostką redakcyjną – "art. 125 § 1 pkt 5" p.p.s.a.) stanowiącej, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. To, że przed sądem powszechnym toczy się sprawa rozwodowa rodziców skarżącej nie ma wpływu na wynik sprawy zainicjowanej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Należy bowiem wskazać, że sąd administracyjny orzeka na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, wynikającego z akt sprawy (por. J.P. Tarno Komentarz PPSA 2010, s. 310). Podstawą orzekania sądu administracyjnego jest więc materiał zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed organami obydwu instancji. Sąd nie jest przy tym uprawniony do rozpatrywania w związku z wniesioną skargą okoliczności powstałych po wydaniu zaskarżonego aktu (por. R. Hauser, M. Wierzbowski Komentarz PPSA 2023, s. 758). W przedmiotowej sprawie M. L. domaga się zawieszenia toczącego się przed NSA postępowania sądowego wskazując, że skoro WSA wyrokiem z dnia 10 maja 2022 r. zaakceptował rozstrzygnięcie odmawiające przyznania jej świadczenia pielęgnacyjnego, z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką, z uwagi na fakt, że pozostaje ona w związku małżeńskim A. L., który w świetle ustawy o świadczeniach rodzinnych wyprzedza ją w obowiązku opieki nad A. L., to mający zapaść wyrok rozwodowy rodziców, usunie przesłankę uniemożliwiającą przyznanie skarżącej rzeczonego świadczenia. Skarżąca nie uwzględnia jednak tego, że A. L. złożyła pozew rozwodowy w dniu 30 listopada 2022 r., a więc sześć miesięcy po wydaniu przez WSA w Bydgoszczy zaskarżonego wyroku. Rozwiązanie małżeństwa przez rozwód wywołuje zaś skutki prawne na przyszłość, nie zaś z mocą wsteczną. W praktyce oznacza to, że nawet jeśli zapadnie prawomocny wyrok rozwodowy rodziców skarżącej, przed rozpoznaniem sprawy przez NSA, pozostanie bez wpływu na sytuację prawną M. L.w tej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 p.p.s.a.) uwzględniając stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji z dnia 20 stycznia 2022 r., a w tej dacie A. i A. L. byli małżeństwem. Powyższe oznacza, że wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 192 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.