I OSK 4449/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 11 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/GL 138/18 w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę kasacyjną.

Zaskarżonym wyrokiem z 11 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/GL 138/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] grudnia 2017 r., nr [...], w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami. W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku pełnomocnik R. D. zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej ppsa, poprzez nieuwzględnienie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., mimo naruszenia przez Organ przepisów prawa materialnego - art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. A ustawy o kierujących pojazdami poprzez niewłaściwe zastosowanie tegoż przepisu przez organ administracji publicznej i uznanie, że zachodzą przesłanki do cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B, podczas gdy skarżący w toku przedmiotowego postępowania zwracał uwagę na fakt, iż przeprowadzane badania lekarskie zostały w jego ocenie przeprowadzone niewłaściwe, co mogło mieć wpływ na uzyskane wyniki badań, a znajdująca się w aktach sprawy opinia sporządzona do sprawy [...] nie odzwierciedla aktualnego stanu zdrowia skarżącego, który od dłuższego czasu nie nadużywa alkoholu ani środków psychoaktywnych, co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia skargi skarżącego i utrzymania w mocy decyzji organu administracyjnego, nieznajdującej notabene oparcia zarówno w stanie faktycznym, jak i prawnym, - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa, poprzez nieuwzględnienie przedmiotowej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., mimo naruszenia przez Organ przepisów postępowania wynikających z art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa, polegającego na legitymizowaniu niezebrania przez Organ pełnego materiału dowodowego i oparciu się o wybiórcze materiały z postępowania administracyjnego, - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa, poprzez nieuwzględnienie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., mimo naruszenia przez Organ przepisów postępowania wynikających z art. 7 oraz art. 8 kpa, polegające na naruszeniu zasad ogólnych postępowania, skutkujących błędnym ustaleniem stanu faktycznego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zawarto argumenty mające przemawiać za uchyleniem zaskarżonego wyroku. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie uznając zarzuty kasacyjne za niezasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu pierwszej instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne. Sąd I instancji nie zastosował - powołanego w zarzutach skargi kasacyjnej - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa, lecz wydał wyrok na podstawie art. 151 ppsa. Nie mógł więc naruszyć przepisu postępowania, którego nie stosował. W skardze tej nie wskazano i nie wykazano natomiast, aby doszło do naruszenia, zastosowanego przez Sąd I instancji, art. 151 ppsa w jakimkolwiek powiązaniu z innymi przepisami prawa. W skardze kasacyjnej nie podważono zatem prawidłowości zastosowania przez Sąd I instancji powołanego art. 151 ppsa. Biorąc zaś pod uwagę, że rozpoznanie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny następuje wyłącznie w jej granicach, zgodnie z art. 183 § 1 ppsa, Sąd ten nie jest uprawniony do zastępowania skarżącego kasacyjnie w formułowaniu podstaw kasacyjnych w sposób spełniający wymagania określone w art. 174 pkt 1 ppsa, ponieważ to skarżący jest zobowiązany określić te podstawy, co wynika z art. 176 § 1 pkt 2 ppsa. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 i art. 193 zdanie drugie ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.