I OSK 398/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Gminy Miasto [...] o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2023 r. sygn. akt I OSK 398/22 oddalającego skargę kasacyjną Gminy Miasto [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 2146/20 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Rozwoju z dnia 10 lipca 2020 r. nr DLI-IV.7615.20.2019.MP w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 16 maja 2023 r. sygn. akt I OSK 398/22, na podstawie art. 184 i art. 204 pkt 2 oraz art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej p.p.s.a.) oddalił skargę kasacyjną Gminy Miasto [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 2146/20 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] oraz zasądził od Gminy Miasto [...] na rzecz [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 1038 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (pkt 2). Wnioskiem z dnia 7 lipca 2023 r. Gmina Miasto [...] zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej w ww. wyroku poprzez zastąpienie w pkt. 2 sentencji wyroku kwoty "1038" zł kwotą "240" zł. Gmina Wskazała, że Naczelny Sąd Administracyjny popełnił omyłkę i pomijając, że 50 % części minimalnej za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną wynika z § 14 ust. 1 pkt 2b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265), a nie jak wskazano w uzasadnieniu z § 14 ust. 1 pkt 2a rozporządzenia, to jednocześnie uzasadnienie jednoznacznie wskazuje, że kwotą którą Sąd miał na myśli jest 240 zł a nie omyłkowo wskazana kwota 1038 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o sprostowanie wyroku jest bezzasadny. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do sprostowania wyroku NSA z dnia 16 maja 2023 r. sygn. akt I OSK 398/22. Błędnie wskazuje skarżąca kasacyjnie, że Sąd omyłkowo orzekł o zasądzeniu na rzecz [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwoty 1038 zł w postępowaniu kasacyjnym, gdy tymczasem z uzasadnienia wyroku według Gminy wynika, że kwotą zasądzoną winno być 240 zł. Sąd Naczelny prawidłowo wskazał w uzasadnieniu wyroku, że na kwotę zasądzoną składają się koszty zastępstwa procesowego wynikające z 50 % części minimalnej za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną wynika z § 14 ust. 1 pkt 2b (omyłkowo wskazanej jednostki redakcyjnej przepisu jako § 14 ust. 1 pkt 2a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265) oraz art. 204 pkt 2 oraz art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. Z przepisów tych wynika, że strona która wniosła skargę kasacyjną obowiązana jest zwrócić koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę (art. 204 pkt 2 ppsa). Z kolei stosownie do art. 205 pkt 2-4 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie [...] oraz m.in. należności z tytułu kosztów przejazdów. Ponieważ [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym również zwrot poniesionych kosztów przejazdu na rozprawę na trasie [...] - Warszawa - [...], to uznać należało zasądzone koszty za prawidłowo zmiarkowane. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł zatem podstaw do uwzględnienia wniosku o sprostowanie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie świadczą, aby w wyroku z dnia 16 maja 2023 r. występowały - jak wymaga tego art. 156 § 1 p.p.s.a. - niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. W rozpoznawanej sprawie takie niedokładności lub omyłki nie zachodzą, a obowiązek zwrotu kosztów postępowania wynika z odpowiedzialności strony za wynik sprawy (postanowienie NSA z 23 czerwca 2017 r., II FSK 3581/14, postanowienie NSA z 6 czerwca 2017 r., II FSK 1472/15, postanowienie NSA z 26 maja 2017 r., I FSK 802/15). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o sprostowanie wyroku.