I OSK 2868/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wiśniewska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia del. WSA Rafał Wolnik Protokolant st. inspektor sądowy Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 436/13 w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego dla Miasta R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmiany opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu wydania uchwały w sprawie sygn. akt I OPS 2/17.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 436/13 po rozpoznaniu skargi Prokuratora Rejonowego dla Miasta R. uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] oraz stwierdził nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie zmiany opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. Jedną z podstaw kasacyjnych jest zarzut naruszenia art. 61 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.) przez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że dopuszczalne jest wydanie decyzji zmieniającej decyzję o ustaleniu opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej przez włączenie w tym nadzwyczajnym trybie do katalogu osób zobowiązanych córki mieszkańca domu, która dotychczas nie była obciążona obowiązkiem i nie zawarła umowy zobowiązującej ją do uiszczenia opłat. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., zwanej dalej "ppsa"), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, iż wynik już toczącego się postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym (postanowienia NSA z dnia: 28 lutego 2012 r., sygn. akt I GZ 27/12; 6 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 304/12, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1131/15 Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 187 § 1 ppsa, przedstawił następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: "1. czy obowiązek ponoszenia przez osoby wskazane w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 930) opłat za pobyt w domu pomocy społecznej umieszczonej w nim osoby powstaje z mocy prawa, czy też na mocy decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 59 ust. 1 tej ustawy? 2. w przypadku udzielenia na pytanie postawione w pkt 1 odpowiedzi wskazującej na konieczność wydania decyzji, czy decyzja ta może obejmować okres sprzed daty jej wydania?". W przedmiotowej sprawie istota podstaw kasacyjnych sprowadza się do przyjęcia, że niedopuszczalne jest wydanie decyzji zmieniającej decyzję o ustaleniu opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej przez włączenie do katalogu osób zobowiązanych na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, tj. córki mieszkańca domu, która dotychczas nie była obciążona obowiązkiem i nie zawarła umowy zobowiązującej ją do uiszczenia opłat, a więc dotyczy tego samego zagadnienia, które zostało przedstawione w opisanym wyżej postanowieniu o podjęcie przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwały konkretnej. Należy zatem uznać, że rozstrzygniecie przedmiotowej sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. zależy od wyniku mającej zapaść uchwały, zarejestrowanej pod sygn. akt I OPS 2/17. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ppsa, postanowił jak w sentencji.