I OSK 2554/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Miasta Rzeszów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 54/14 w sprawie ze skargi Gminy Miasta Rzeszów na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] listopada 2013 r. [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić Gminie Miasto Rzeszów ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 54/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził nieważność decyzji Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz orzekł o kosztach postępowania. Pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. Gmina Miasto Rzeszów wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Następnie pismem z dnia 8 sierpnia 2014 r. skargę kasacyjną złożył również Wojewoda Podkarpacki. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną Wojewody Podkarpackiego jako wniesioną z uchybieniem terminu. Pismem z dnia 14 listopada 2014 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego Gmina Miasto Rzeszów oświadczyła, iż cofa skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a. Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07 – Lex nr 479000; z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07 – Lex 475575; z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10 – Lex 741557). W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.