I OSK 2422/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta S. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 2422/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej P. R. i J. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3530/14 w sprawie ze skarg P. R. i J. R. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odrzucić wniosek.

Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 2422/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. R. i J. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3530/14 w sprawie ze skarg P. R. i J. R. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości. Pismem z dnia 28 czerwca 2017 r. uczestnik postępowania Prezydent Miasta S. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uzupełnienie powyższego wyroku tego Sądu poprzez rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, zgodnie w wnioskiem uczestnika zawartym w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - zwanej dalej: "p.p.s.a"), stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (art. 157 § 1a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Przy czym zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni – art. 193 p.p.s.a., a stosownie do treści art. 142 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu doręcza się każdej stronie. W świetle powyższego ewentualny wniosek o uzupełnienie wyroku wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny strona powinna zgłosić w ciągu 14 dni od dnia doręczenia jej odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Niewystąpienie z żądaniem we wskazanym terminie powoduje, że nie jest możliwe merytoryczne zarówno ustosunkowanie się do zgłoszonego żądania, jak i ocena, czy wydany wyrok jest niekompletny. Niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem ustawowego terminu, jak i wówczas gdy złoży wniosek przedwcześnie, tj. gdy odpis orzeczenia nie zostanie jej jeszcze doręczony. I nie ma tutaj znaczenia, że strona już wcześniej, tzn. przed doręczeniem jej odpisu wyroku, posiadła wiedzę o treści zapadłego rozstrzygnięcia. Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2017 r. został uczestnikowi postępowania doręczony w dniu 20 lipca 2017 r., wobec czego złożony przez niego w dniu 28 czerwca 2017 r. wniosek należy uznać za przedwczesny, co skutkowało jego odrzuceniem. Wyjaśnić przy tym należy, że mimo iż wykładnia językowa art. 157 § 1a p.p.s.a. nakazuje skutek odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku wiązać jedynie ze złożeniem takiego wniosku po upływie terminu, to jednak przyjąć trzeba, że rygor określony w tym przepisie odnosi się także do sytuacji, gdy strona złoży przedmiotowy wniosek przedwcześnie, tj. zanim rozpocznie bieg termin określony w art. 157 § 1 p.p.s.a. Za przyjęciem powyższego stanowiska przemawia wykładania celowościowa przepisu art. 157 § 1a p.p.s.a. Jedynie na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. W myśl natomiast art. 204 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1) organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; 2) skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Powyższy przepis nie daje zatem podstaw do zasądzenia na rzecz uczestnika postępowania kosztów postępowania kasacyjnego. Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 157 § 1a i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.