I OSK 1824/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Infrastruktury i Rozwoju od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3305/14 w sprawie ze skargi A. W., A. W., M. W.S., E. W., J. B., J. Ł., D. Ł., M. F., M. F., D. S., J. S. i Z. S. F. S. K. w W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia sprostować z urzędu rubrum wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1824/15, w ten sposób, że, po słowach "E. W., J. B.", słowa "J. Ł., D. Ł.", zastąpić słowami "J. Ł., D. Ł."

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012 r., s. 414, uw. 2). W wyroku z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1824/15, Naczelny Sąd Administracyjny, wskutek oczywistej omyłki przy sporządzaniu komputerowego wydruku sentencji wyroku przy pomocy edytora tekstów, wskazał wśród skarżących nazwiska "J. Ł., D. Ł.", gdy tymczasem należało wskazać nazwiska "J. Ł., D. Ł.". Od początku sprawa rozstrzygnięta kontrolowanym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3305/14 była sprawą ze skargi między innymi J. Ł. i D. Ł. (s. 2, 9, 18 akt sądowych; wypis aktu notarialnego z dnia [...] czerwca 2011 r. repertorium [...] nr [...] – w tomie V akt administracyjnych). W celu usunięcia niezgodności pomiędzy rzeczywistą wolą i wiedzą Sądu a ich wyrażeniem na piśmie (K. Piasecki w: Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem, W. Pr. 1989 t. 2, s. 564 uw. 2; J. P. Tarno – op. cit. s. 414, uw. 4), na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 ppsa orzeczono jak w sentencji.