I OSK 1549/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędziowie sędzia NSA Monika Nowicka (sprawozdawca) sędzia del. WSA Agnieszka Miernik Protokolant starszy asystent sędziego Wojciech Maciołek po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1377/22 w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 października 2022 r. nr SKO.GN/415/88/2022 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2023 r. (sygn. akt II SA/Kr 1377/22), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – orzekając na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a") - oddalił skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 października 2022 r. nr SKO.GN/415/88/2022 o umorzeniu postępowania odwoławczego, zainicjowanego odwołaniem wniesionym przez A. B. od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 8 lipca 2022 r. nr GD-5.6831.3.366.2017 o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 29 czerwca 2005 r. nr GD-04-1.74300-111-273/05 w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości o powierzchni [...] ha, stanowiącej działkę o numerze geodezyjnym [...], położonej w obrębie Nr [...], objętej księgą wieczystą Nr [...] na działki: nr [...] o powierzchni [...] ha i nr [...] o powierzchni [...] ha. W skardze kasacyjnej, zaskarżając powyższy wyrok w całości, A. B. oświadczyła, że (cyt.): "Na podstawie art. 174 par. 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucam naruszenie prawa materialnego, tj.: 1. art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a p. p. s. a. w zw. z art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami poprzez jego niezastosowanie i brak uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji zatwierdzającej podział działki w wyniku której powstaje działka pozbawiona dostępu do drogi publicznej, Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucam naruszeniem przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 2. art. 151 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione oddalenie skargi w sytuaqi, gdy zaskarżona decyzja administracyjna wadliwie utrzymała w mocy decyzję administracyjna umarzająca postępowanie odwoławcze we wznowionym postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości, 3. art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 28 oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca nie posiada przymiotu strony we wznowionym postępowaniu administracyjnym dotyczącym ostatecznej decyzji administracyjnej z dnia 29 czerwca 2005 roku, znak: GD-04-1.74300-111-273/05, którą zatwierdzono podział nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] składającej się z działki o numerze ewidencyjnym [...] na podstawie mapy z projektem podziału nieruchomości sporządzonej przez geodetę J. O.. Sąd I instancji zaaprobował błędne ustalenia stanu faktycznego poczynione przez organy administracji publicznej obu instancji orzekające w kontrolowanej sprawie, które błędnie stwierdziły, że w trakcie postępowania w przedmiocie zatwierdzenia podziału działki nie doszło do zmiany zewnętrznej granicy działki ulegającej podziałowi, podczas gdy podstawą dla ustalenia przebiegu tejże zewnętrznej granicy nieruchomości był sfałszowany protokół przyjęcia jej przebiegu, sporządzony przez tego samego geodetę uprawnionego, który następnie przedstawił mapę z projektem podziału działki, w której uwidoczniono już przebieg jej zewnętrznej granicy jak w sfałszowanym protokole przyjęcia przebiegu granicy, wobec czego Sąd I instancji nie dostrzegł, ze ustalenia faktyczne organów obu instancji nie odpowiadają rzeczywistości, ponieważ to w ramach postępowania, którego dotyczył wniosek o wznowienie postępowania przyjęto, iż granica ta zamiast jak dotychczas przebiegać w linii prostej przebiega linią łamaną tworząc uskok, co spowodowało, że linia nowego podziału nieruchomości wyznaczona jako linia pomiędzy punktami A i B znajdowała się częściowo na terenie nieruchomości skarżącej (punkt B znajdował się na nieruchomości A. B.), a błąd w ustaleniu stanu faktycznego zaaprobowany przez Sąd I instancji wprost stanowił o kierunku wydanego orzeczenia. 4. art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 28 oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca nie posiada przymiotu strony we wznowionym postępowaniu administracyjnym dotyczącym ostatecznej decyzji administracyjnej z dnia 29 czerwca 2005 roku, znak: GD-04-1.74300-111-273/05, którą zatwierdzono podział nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] składającej się z działki o numerze ewidencyjnym [...] na podstawie mapy z projektem podziału nieruchomości sporządzonej przez geodetę J. O. ponieważ Sąd I instancji zaaprobował błędne ustalenia stanu faktycznego poczynione przez organy administracji publicznej w kontrolowanej sprawie, cyt.: "organ I instancji wyjaśnił, że operat o nr [...] sporządzony przez geodetę uprawnionego, dotyczący podziału nieruchomości położonej w obrębie [...] jednostka ewidencyjna [...], oznaczonej jako działka nr [...] był przedmiotem kontroli Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, w związku z pismem A. i Z. B. z dnia 25 lutego 2013 roku. Pismem znak: IG-I.7220.33.2013.MP z dnia 11 lipca 2013 roku Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po przeprowadzeniu kontroli ww. operatu stwierdził między innymi, że z dokumentacji technicznej z podziału działki nr [...] nie wynika, aby na jej podstawie dokonano jakichkolwiek zmian przebiegu zewnętrznych granic tej działki, które były uwidocznione na mapie ewidencyjnej. Wyjaśnił, że współrzędne punktów załamania granic działki nr [...] otrzymane przez wykonawcę prac geodezyjnych do zgłoszenia pracy są spójne ze współrzędnymi, które wykonawca przekazał do zasobu, uzupełniając je o współrzędne nowych punktów granicznych, wyznaczających linię podziałową (punkty usytuowane na liniach granicznych nie tworzą nowych załamań granicy" (strona 4 zaskarżonego wyroku Sadu I instancji). Tymczasem z dokumentów dołączonych do niniejszej skargi wynika jednoznacznie, że kontrole prowadzone przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wykazywały liczne nieprawidłowości w dokumentach geodezyjnych zgłaszanych do zasobu oraz jednoznacznie potwierdzał, że doszło do ingerencji w kształt zewnętrznej granicy działki [...], co potwierdza również treść wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2017 roku, sygn. akt III SA/Kr 911/16." Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Ponadto wnosiła o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Jednocześnie w skardze kasacyjnej zawarto wniosek o dopuszczenie dowodów z dołączonych do skargi dokumentów w postaci: protokołu kontroli dokumentacji technicznej z dnia 15 października 2012 r., protokołu z czynności ustalenia przebiegu granic działek z dnia 29 sierpnia 2012 r. oraz odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2017 r. ( sygn. akt III SA/Kr 911/16) na okoliczność tego, iż (cyt.): "Sąd I instancji przyjął błędnie za organami administracji publicznej w kontrolowanej sprawie, że cyt.: > (strona 4 zaskarżonego wyroku Sadu I instancji). Tymczasem z dokumentów dołączonych do niniejszej skargi wynika jednoznacznie, że kontrole prowadzone przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wykazywały liczne nieprawidłowości w dokumentach geodezyjnych zgłaszanych do zasobu oraz jednoznacznie potwierdzał, że doszło do ingerencji w kształt zewnętrznej granicy działki [...], co potwierdza również treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2017 roku, sygn. akt III SA/Kr 911/16." W piśmie procesowym natomiast z dnia 14 lipca 2023 r. wniesiono o dopuszczenie dowodu z wydruków fotografii z portalu google maps elewacji frontowej budynku położonego przy ul. [...] w [...] a także z wydruku z systemu informacji przestrzennej miasta [...] dla wsparcia twierdzeń strony skarżącej, że działka nr [...] nie posiada dostępu do drogi publicznej. Odpowiedź na skargę kasacyjną nie została wniesiona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę tylko okoliczności uzasadniające nieważność postępowania, a które to okoliczności w tym przypadku nie zachodziły. Tak więc postępowanie kasacyjne w niniejszej sprawie sprowadzało się wyłącznie do badania zasadności zarzutów kasacyjnych. Zarzuty te zostały oparte na obu podstawach kasacyjnych, określonych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., choć wadliwie autor skargi kasacyjnej wskazał, że zarzucając Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie naruszenie prawa materialnego, czyni to na podstawie (cyt.): "art. 174 par. 2 p.p.s.a." zaś naruszenie przepisów postępowania – na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) oraz naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Ponadto, biorąc pod uwagę wskazane w zarzutach kasacyjnych przepisy, należało stwierdzić, że były one w istocie rzeczy całkowicie ze sobą pomieszane. W związku z tym zostały one wprawdzie rozdzielone na dwie grupy, ale – w istocie rzeczy - bez uwzględnienia charakteru poszczególnych przepisów. Wspomniane wyżej zarzuty nie były uzasadnione. W szczególności nie można było bowiem twierdzić, że w toku postępowania administracyjnego zostały naruszone (i to w sposób istotny) art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. a którego to faktu Sąd Wojewódzki nie dostrzegł. Stan faktyczny, jaki zachodził w tym przypadku nie był bowiem sporny. Sprowadzał się on do sytuacji, w której pismem z dnia 1 marca 2022 r. (sygn. akt 4137-0.Pa.85.2021), Prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków - Śródmieście Wschód w Krakowie wniósł sprzeciw wobec ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 29 czerwca 2005 r. nr GD- 04-1.74300-111-273/05 wydanej w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości, o powierzchni [...] ha, stanowiącej działkę o numerze geodezyjnym [...], położonej w obrębie Nr [...] j. ewid. [...], w rejonie ulicy [...] w [...], na działki: nr [...] o powierzchni [...] ha i nr [...] o powierzchni [...] ha. Zdaniem Prokuratora bowiem, skoro w postanowieniu Prokuratury Rejonowej Kraków-Śródmieście Wschód (sygn. akt 4 Ds. 755/13) oraz w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie Wydział XIV Kamy (sygn. akt XIV Kp 918/14/S) zostało stwierdzone, że na protokole z czynności przyjęcia granic nieruchomości został podrobiony podpis uczestniczącej w tej czynności A. B., to fakt ten uzasadniał wznowienie postępowania w sprawie, w której ten protokół został sporządzony. Zgodnie bowiem z treścią art. 145 §1 pkt 1 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których oparto istotne dla sprawy okoliczności okazały się fałszywe. Następstwem tego, Prezydent Miasta Krakowa, postanowieniem z dnia 21 marca 2022 r. nr GD-5.6831.3.366.2017 wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 29 czerwca 2005 r. dotyczącą zatwierdzenia podziału ww. nieruchomości. Decyzją jednak z dnia 8 lipca 2022 r. nr GD-5.6831.3.366.2017 organ orzekł o odmowie uchylenia ww. decyzji z 2005 r. Uznał bowiem, że w toku postępowania podziałowego nie były ustalane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia w oparciu o podpis, złożony w protokole przyjęcia granic przez osobę, która nie była stroną postępowania podziałowego, a jedynie brała udział w czynnościach technicznych (terenowych). Sam zatem fakt sfałszowania podpisu na protokole z czynności przyjęcia granic nieruchomości nie mógł skutkować, uznaniem, że w tym przypadku zostały w rzeczywistości spełnione przesłanki, wskazane w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż granice zewnętrzne dzielonej nieruchomości były przyjmowane według danych pozyskanych przez geodetę uprawnionego z Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, a w toku procedury przyjmowania granic geodeta nie mógł podejmować czynności technicznych mogących prowadzić do zmiany przebiegu tych granic. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A. B.. Zaskarżoną jednak decyzją z dnia 7 października 2022 r., Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie umorzyło postępowanie odwoławcze, podkreślając, że A. B. nie była stroną – w rozumieniu art. 28 k.p.a. - ani postępowania podziałowego, ani postępowania wznowionego. Stronami postępowania podziałowego nie mogą być bowiem osoby nie mające żadnego tytułu prawnego do nieruchomości będącej przedmiotem podziału np. właściciele działek sąsiednich, a którzy mogą uczestniczyć tylko w czynnościach technicznych na gruncie przy okazywaniu przebiegu granic przed dokonaniem podziału. Z tej przyczyny, ponieważ A. B. brała jedynie udział (przed dokonaniem podziału działki nr [...]) w czynnościach technicznych okazania na gruncie i przyjęcia granic pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] stanowiącą jej własność, to nie posiadała interesu prawnego we wznowionym postępowaniu podziałowym a więc nie mogła skutecznie wnieść odwołania od decyzji wydanej przez organ I instancji. Skutkowało to zatem wydaniem decyzji na zasadzie art. 105 § 1 k.p.a. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Stanowisko Kolegium podzielił następnie Sąd Wojewódzki, podkreślając, że zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie może być wniesione tylko przez stronę postępowania. Za stronę postępowania administracyjnego może być zaś uznana jedynie osoba, której interesu prawnego dotyczy to postępowanie, a nie jedynie interesu faktycznego. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, skoro skarżąca, jako właścicielka działki nr [..] sąsiadującej z działką nr [...], będącej przedmiotem postępowania podziałowego, nie była stroną tegoż postępowania, to nie sposób było uznać, że winna ona być stroną postępowania wznowieniowego w sytuacji, gdy wznowienie postępowania nastąpiło z urzędu. W ocenie Sądu, miało też rację Kolegium, że powyższego nie zmieniał fakt, iż podpis złożony w protokole przyjęcia granic przez osobę biorącą udział w czynnościach technicznych (terenowych) został sfałszowany. Przyjęcie granic dla celów podziałowych ogranicza się bowiem jedynie do badania dokumentów, określających przebieg granic. Nie jest to zatem fizyczne ustalenie przebiegu granic na gruncie czy wznawianie znaków granicznych. Procedura "przyjmowania granic" – jak podkreślił Sąd I instancji - nie jest tożsama z ustalaniem granic, rozumianym jako rozgraniczenie nieruchomości. Tym samym, nie może być traktowana jako dodatkowa czy też zastępcza forma zmierzająca do ustalenia granic zewnętrznych nieruchomości podlegającej podziałowi. W konsekwencji w toku procedury przyjmowania granic geodeta nie może podejmować czynności technicznych, mogących prowadzić do zmiany przebiegu granic i z tego też względu - co do zasady - w czynnościach tych nie biorą udziału właściciele lub użytkownicy sąsiednich nieruchomości. Osoby te mogą być natomiast zawiadomione o czynnościach geodety w przypadku określonym w § 6 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości, a więc gdy granice dla celu podziału przyjmowane są w oparciu o dane z ewidencji gruntów. W pozostałych przypadkach protokół z przyjęcia granic sporządza samodzielnie geodeta uprawniony - nie zawiadamiając o tym właścicieli czy też użytkowników wieczystych nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością będącą przedmiotem podziału. Właściciele nieruchomości graniczących z nieruchomością dzieloną nie są zatem stronami administracyjnego postępowania podziałowego, choć mogą - w opisanym wyżej przypadku - uczestniczyć w czynnościach terenowych wykonywanych przez geodetę. Możliwość uczestnictwa w tych czynnościach nie powoduje jednak nabycia przez właścicieli/użytkowników wieczystych nieruchomości sąsiadujących z dzieloną nieruchomością statusu strony administracyjnego postępowania podziałowego. Interes prawny w postępowaniu dotyczącym geodezyjnego podziału nieruchomości, a więc innego ukształtowania przebiegu granic działek ewidencyjnych wewnątrz nieruchomości, ma wyłącznie jej właściciel lub użytkownik wieczysty. W procedurze podziałowej, granice zewnętrzne nieruchomości dzielonej nie ulegają modyfikacji. W rezultacie Sąd Wojewódzki stwierdził, że zaskarżona decyzja, umarzająca postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. słusznie została oparta na ustaleniu, że skarżąca nie miała przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 8 lipca 2022 r. Prezydenta Miasta Krakowa o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 29 czerwca 2005 r. Powyższa treść zaskarżonego wyroku ewidentnie zatem wskazywała, że stan faktyczny w niniejszej sprawie został prawidłowo ustalony. Kwestią sporną pozostawało natomiast to, czy na podstawie tego stanu faktycznego trafne było stanowisko Sądu Wojewódzkiego, że A. B. nie przysługiwał status strony we wznowionym postepowaniu podziałowym a zatem istota sprawy sprowadzała się do oceny zarzutów prawa materialnego a nie procesowego. Przepisy bowiem takie, jak art. 28 k.p.a. oraz art. 105 § 1 k.p.a., choć zostały umieszczone w ustawie generalnie mającej charakter procesowy, mają jednak charakter materialnoprawny. Zgodnie z art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W skardze kasacyjnej twierdzono, iż skarżąca posiadała interes prawny we wznowionym postepowaniu podziałowym bo - jak sugerowano - w trakcie postępowania w przedmiocie zatwierdzenia podziału działki nr [...] doszło do zmiany zewnętrznej granicy tej działki. W związku z powyższym skład orzekający pragnie wyjaśnić, że postępowanie w przedmiocie podziału nieruchomości, prowadzone w oparciu o przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest postępowaniem dotyczącym jedynie podziału geodezyjnego (ewidencyjnego). Dotyczy zatem jedynie innego ukształtowania przebiegu granic poszczególnych działek ewidencyjnych, wchodzących w skład tej jednej i tej samej nieruchomości, a której zewnętrzne granice z innymi nieruchomościami pozostają bez zmian. Z tego powodu w postępowaniu podziałowym – stosownie do art. 28 k.p.a. – stronami są tylko osoby będące właścicielami lub użytkownikami wieczystymi dzielonej nieruchomości. W szczególności więc, jak zgodnie przyjmuje orzecznictwo i doktryna, nie są stronami postępowania podziałowego właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości sąsiednich. W postępowaniu tym nie przesądza się bowiem o przeznaczeniu nowo wydzielonych działek, ani o dalszym ich łączeniu z innymi nieruchomościami. Ewidencyjny podział nieruchomości w żaden więc sposób nie oddziaływuje na wykonywanie prawa własności lub prawo użytkowania wieczystego do nieruchomości sąsiedniej. Ponadto przymiot strony tych podmiotów nie wynika również z faktu ewentualnego ich udziału przy czynnościach przyjmowania granicy dzielonej nieruchomości w trybie § 6 ust. 4 i § 7 ust. 1 i 3 cyt. rozporządzenia ponieważ fakt udziału przy tej czynności i nie kształtuje jakichkolwiek praw lub obowiązków tych osób (vide: Marian Wolanin, "Podziały i scalenia nieruchomości", wyd. C.H. Beck, Warszawa 2011 str. 224). Skoro zatem w niniejszej sprawie odwołanie wniosła osoba, której nie przysługiwał status strony postępowania, to zarzuty kasacyjne oparte na obrazie art. 28 i art. 105 § 1 k.p.a., należało uznać za nieuzasadnione. Postępowanie odwoławcze było w tym przypadku bezprzedmiotowe ze względów podmiotowych, a zatem podlegało ono umorzeniu na zasadzie z art. 105 § 1 k.p.a. Stąd przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami nie miały w tym przypadku zastosowania. Na powyższą ocenę nie wpływały przy tym dowody zawnioskowane w skardze kasacyjnej. Nie wynikało nawet przy tym z treści tego wniosku, na jaką okoliczność dowody te miały by być przeprowadzone. Przywołany bowiem przy wniosku dowodowym cytat z fragmentu motywów zaskarżonego wyroku nie mógł być traktowany jako wskazanie tego rodzaju okoliczności. Cytat ten nie zawierał bowiem stanowiska Sądu Wojewódzkiego a wyrwane z kontekstu szerszej wypowiedzi stanowisko organu I instancji, dotyczące rozstrzygnięcia merytorycznego. Tymczasem zaskarżona do Sądu Wojewódzkiego decyzja organu II instancji miała charakter formalny a zatem kwestia związana z prawidłowością przebiegu granicy dzielonej działki z nieruchomością skarżącej, nie była w tej sprawie, jak wyżej to podkreślono rozstrzygana. Wniosek dowodowy zawarty w piśmie procesowym strony skarżącej nie był natomiast przydatny w niniejszej sprawie, gdyż nie dotyczył on postępowania związanego z ustaleniem granicy istniejącej pomiędzy działką skarżącej a działką podlegającą podziałowi. Uznając zatem skargę kasacyjną za nieusprawiedliwioną, Naczelny Sąd Administracyjny – z mocy art. 184 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.