I OSK 1397/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Ministra Finansów o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 901/13 w sprawie ze skargi Rady Sekcji Krajowej Pracowników S. w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek.

Na skutek wniesionej przez Radę Sekcji Krajowej Pracowników S. w W. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 901/13, uchylił decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], którymi – na podstawie na postawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198, ze zm.) dalej: "u.d.i.p." - m. in. odmówiono Radzie Sekcji Krajowej [...] w W. udostępnienia informacji publicznej dotyczącej łącznej kwoty wynagrodzeń brutto dla członków Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do Spraw Doradztwa Podatkowego oraz listy osób ww. komisji z podaniem wynagrodzenia brutto każdej z tych osób za udział w pracach tej komisji. Minister Finansów, w złożonej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej, zawarł wniosek o zawieszenie postępowania sądowego – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a" – wskazując, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy jest uzależnione od wyroku Trybunału Konstytucyjnego wydanego na skutek skierowanego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego, zarejestrowanego pod sygn. akt K 58/13, w którym wniesiono m. in. o zbadanie zgodności z Konstytucją RP art. 3 ust. 1 u.d.i.p. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z treści powołanego przepisu wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi więc być istotne, z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. W judykaturze (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08, ONSAiWSA z 2009 r., nr 4, poz. 62) podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również celowością, sprawiedliwością jak i ekonomiką procesową. Rozstrzygając o zawieszeniu postępowania sąd powinien ocenić także wszelkie przesłanki w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 P.p.s.a.). Wskazać również należy, że fakultatywny charakter przesłanek do zawieszenia postępowania, sformułowanych w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uzasadnia stwierdzenie, że zawisłość przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy w przedmiocie zgodności aktu prawnego (aktów prawnych) z Konstytucją RP, na skutek wątpliwości powziętych w innej sprawie sądowoadministracyjnej, nie obliguje sądu orzekającego w sprawie, do uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania do czasu wydania wyroku przez Trybunał Konstytucyjny, jeżeli sąd ten nie podziela wątpliwości, co do konstytucyjności aktu prawnego. Z powyższych względów, zawieszenie postępowania w sprawie sąd uznał za niecelowe na obecnym etapie postępowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.