I OSK 1186/18

Dnia 8 maja 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Gminy Czarny Bór o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Gminy Czarny Bór od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2017 r. o sygn. akt II SA/Wr 493/17 oddalającego skargę Gminy Czarny Bór na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 24 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia prawa własności nieruchomości przeznaczonej pod inwestycję drogową postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 29 listopada 2017 r. oddalił skargę Gminy Czarny Bór na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 24 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia prawa własności nieruchomości przeznaczonej pod inwestycję drogową. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła Gmina Czarny Bór. Jednocześnie sformułowała wniosek o wstrzymanie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wykonania zaskarżonego wyroku WSA we Wrocławiu, gdyż zachodzić ma niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w majątku Gminy Czarny Bór wskutek wykonania tego wyroku. Powyższy wniosek został uzasadniony "oczywistym" sposobem funkcjonowania jednostek samorządu terytorialnego, oraz tym, że jego działalność i realizacja zadań jest ściśle określona w budżecie. Tym samym, jak wskazano, poniesienie nieprzewidzianych kosztów w wysokości [...] złotych przez skarżącą Gminę i w ciągu roku budżetowego spowodowałoby zagrożenie w zakresie płynności finansowej Gminy oraz prawidłowej realizacji zadań statutowych Gminy, a także zleconych jej zadań ustawowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskująca Gmina co prawda we swoim wniosku zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, jednak lektura całości jej stanowiska unaocznia, że intencją wnioskodawczyni było wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z konstrukcji przywołanego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, której w niniejszym przypadku w istocie brak (zob. postanowienie NSA z dnia 32 marca 2017 r., I OSK 288/17). Mając powyższe na uwadze, należy uznać, że skoro skarżąca kasacyjnie nie wskazała w dostateczny sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, złożony przez niego wniosek należało oddalić. Po pierwsze, poniesienie wydatku w kwocie 273 800,10 złotych nie jest nieodwracalne, albowiem w przypadku wyeliminowania decyzji z obrotu możliwe jest dochodzenie zwrotu wskazanej kwoty. Po drugie, wskazana podana kwota stanowi mniej niż 1 % budżetu Gminy Czarny Bór (w świetle uchwały Rady Gminy Czarny Bór nr XL/209/2017 z dnia 19 grudnia 2017 r.). Trudno zatem uznać, że jej wydatkowanie w związku z ostateczną decyzją administracyjną będzie powodować zagrożenie dla płynności finansowej gminy oraz realizacji przez nią zadań publicznych. Ponadto wnioskodawca nie wskazał, aby na pokrycie wskazanego wydatku nie mógł zaciągnąć pożyczki. Z tego względu stwierdzić należy, że nie uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji prowadzić będzie do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.