I OPP 60/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2019 r. sygnatura akt I OPP 60/19 oddalającego skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygnaturze akt II SA/Wa 825/16 ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany lub uchylenia decyzji postanawia: oddalić wniosek o wykładnię postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 listopada 2019 r. sygn. akt I OPP 60/19 oddalił skargę Z. R. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygnaturze akt II SA/Wa 825/16 ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany lub uchylenia decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie wystąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75). Pismem z dnia 6 grudnia 2019 r. (data prezentaty) Z. R. zwrócił się o wykładnię postanowienia o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania, wskazując, że wymaga tego słuszny interes społeczny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75) w sprawach w tej ustawie nieuregulowanych do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wymieniona ustawa nie zawiera unormowań regulujących uzupełnienie zapadłego w sprawie postanowienia i dlatego w tym zakresie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 158 P.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Jednocześnie, stosownie do art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Podkreślić należy, że uwzględnienie wniosku o wykładnię orzeczenia może nastąpić tylko wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do stanowiska sądu zawarta w rozstrzygnięciu lub uzasadnieniu, ewentualnie gdy treść orzeczenia jest niejasna. To na stronie wnioskującej o wykładnię orzeczenia spoczywa obowiązek wykazania, które konkretne elementy wydanego orzeczenia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. Wyjaśnienie wątpliwości nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może także zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu, czy wyjaśniania znaczenia użytych w uzasadnieniu orzeczenia słów. Konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi zatem wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wykładnię nie wynika jakie elementy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2019 r. są niezrozumiałe bądź wątpliwe. Skarżący domaga się wykładni przedmiotowego orzeczenia powołując się jedynie na interes społeczny oraz wskazując, iż jest to niezbędne aby wyznaczony dla niego z urzędu adwokat, o którego ustanowienie jednocześnie wnosił we wniosku o wykładnię, mógł podjąć czynności mające na celu ochronę życia oraz interesów skarżącego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie z dnia 8 listopada 2019 r. oddalające skargę Z. R. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 825/16 jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Nie wywołuje ponadto żadnych wątpliwości interpretacyjnych, które wymagałyby dokonania wykładni w trybie art. 158 P.p.s.a. Sentencja ww. orzeczenia została sformułowana w sposób jednoznaczny, a uzasadnienie czytelnie obrazuje przyczyny oddalenia skargi na przewlekłość postępowania. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że rozstrzygniecie, jak również uzasadnienie postanowienia sformułowane są w sposób jasny i niebudzący wątpliwości, a tym samym brak jest przesłanki uzasadniającej dokonanie jego wykładni. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 i art. art. 193 P.p.s.a. oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, orzekł jak w postanowieniu.