I OPP 28/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K.J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1887/16 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

K.J. pismem z dnia 29 czerwca 2017 r. złożył skargę na przewlekłość postępowania sądowego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1887/16, zarzucając Sądowi I instancji niewłaściwe rozpoznanie jego skargi oraz nieodniesienie się do zarzutów podniesionych w tej skardze. Z akt sprawy wynika, że K.J. pismem z dnia 23 września 2016 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji skargę na postanowienie tego organu w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2016 r. skarga ta została zarejestrowana w Sądzie pod sygn. akt II SA/Wa 1887/16. Następnie zarządzeniem z dnia 24 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Wyrokiem z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1887/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę K.J.. Pismami z dnia 26 maja 2017 r. K.J. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem oraz wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 19 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. odmówił uzupełnienia wyroku. Wyrok z dnia 19 maja 2017 r. wraz z uzasadnieniem został przesłany skarżącemu przy piśmie Sądu z dnia 6 lipca 2017 r. Natomiast K.J. pismem z dnia 29 czerwca 2017 r. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1887/16. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga K.J. na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu sądowym toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1887/16 nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm. - dalej jako "ustawa"). Konieczne jest zatem ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie. Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie od dnia wpływu skargi do Sądu (10 listopada 2016 r.) do dnia wydania wyroku (19 maja 2017 r.) trwało 6 miesięcy. W tych warunkach nie ma jakichkolwiek podstaw by uznać, że prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. W sprawie bowiem nie został przekroczony termin 12 miesięcy. Działania Sądu I instancji podejmowane były sprawnie i bez zbędnej zwłoki. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie nie wystąpiła przewlekłość postępowania. Z tych też względów, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.