I GZ 86/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 2360/22 w zakresie odrzucenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2025 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 21 lutego 2025 r. w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 1 sierpnia 2022 r. nr DRP.WPAV.411.5159.2022.MP L.dz.43930.22Q9092E6 w przedmiocie nakazu zwrotu środków przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 lipca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 2360/22, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), w sprawie ze skargi Z. B. (dalej: skarżący) na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z 1 sierpnia 2022 r. w przedmiocie nakazu zwrotu środków przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 11 kwietnia 2025 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z 21 lutego 2025 r. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 kwietnia 2025 r. pozostawiono pismo skarżącego z 21 lutego 2025 r. bez rozpoznania, a skarżący otrzymał przesyłkę zawierającą zarządzenie w dniu 13 maja 2025 r. Na powyższe zarządzenie skarżący sporządził zażalenie, które przesłał za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (ePUAP) 20 maja 2025 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie zostało przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 27 maja 2025 r. Sąd pierwszej instancji odrzucając zażalenie wyjaśnił, że złożony do Naczelnego Sądu Administracyjnego drogą elektroniczną 20 maja 2025 r. środek odwoławczy od zarządzenia z 11 kwietnia 2025 r. powinien być wniesiony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wyjaśnił Sąd w przypadku wniesienia zażalenia bezpośrednio do sądu kasacyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, datą wniesienia zażalenia jest data jego przekazania do sądu właściwego. W ocenie Sądu skarżący uchybił terminowi do wniesienia zażalenia, ponieważ zażalenie zostało wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 27 maja 2025 r., natomiast ostatnim dniem ustawowego terminu do jego wniesienia był 20 maja 2025 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 1 i 2 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zażalenie należy wnieść do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie (art. 177 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Wniesienie zażalenia po upływie terminu, na mocy art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a., obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia tego środka odwoławczego. Przy wniesieniu zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego datą wniesienia zażalenia jest data jego przekazania przez Naczelny Sąd Administracyjny do sądu właściwego (por. postanowienia NSA: z 23 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 122/12; z 14 lipca 2023 r., sygn. akt III OZ 342/23; z 19 grudnia 2019 r., sygn. akt I GZ 438/19; z 5 grudnia 2024 r., sygn. akt III FZ 564/25). Należało zatem za prawidłowe uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżący nie zachował prawidłowego trybu wniesienia zażalenia kierując je bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, pomijając przy tym Sąd pierwszej instancji, który wydał zaskarżone zarządzenie. W takiej sytuacji, za datę wniesienia zażalenia należało uznać datę, w której zażalenie zostało nadane do właściwego sądu, tj. Sądu pierwszej instancji. Skoro zaś Naczelny Sąd Administracyjny przekazał zażalenie do Sądu pierwszej instancji 27 maja 2025 r., zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie skarżącego jako wniesione z uchybieniem terminu. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.