I GZ 78/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 września 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 566/19 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oraz odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 10 września 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 566/19 odrzucił zażalenie S. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] marca 2019 r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oraz odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie zażalenia z 12 lutego 2020 r. na postanowienie z 21 stycznia 2020 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z 13 sierpnia 2019 r., Sąd oddalił skargę S. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] marca 2019 r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oraz odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z 21 stycznia 2020 r. Sąd odrzucił osobistą skargę kasacyjną strony skarżącej złożoną od opisanego wyroku Sądu. Pismem z dnia 12 lutego 2020 r. Strona skarżąca wniosła zażalenie od opisanego wyroku, jednocześnie składając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu, jednakże w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy w formularzu PPF z dnia 8 lipca 2020 r. zawęziła swój wniosek jedynie do zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie z dnia 12 lutego 2020 r. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej było niedopuszczalne z tego powodu, że zostało sporządzone przez podmiot nieuprawniony, przy czym, w takim przypadku sporządzenie opisanego zażalenia osobiście przez osobę nielegitymowaną stanowi brak formalny, który nie może zostać skutecznie uzupełniony. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący zaskarżając je w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak trafnie zauważył Sąd I instancji na wstępie zaskarżonego postanowienia, w myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto, w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Wymóg ten ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca wprawdzie wniosła zażalenie w zakreślonym terminie i jednocześnie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu, jednakże w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy w formularzu PPF z dnia 8 lipca 2020 r. zawęziła swój wniosek jedynie do zwolnienia od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 21 lipca 2020 r. umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Orzeczenie to zostało doręczone stronie skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. i nie zostało zaskarżone. W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zażalenie na postanowienie tegoż Sądu odrzucające skargę kasacyjną, które to zażalenie nie było podpisane przez żadnego profesjonalnego pełnomocnika wskazanego w art. 175 p.p.s.a. Tym samym wniesiony środek odwoławczy nie spełniał wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 p.p.s.a., a tym samym podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. Sąd I instancji właściwie wskazał, że zażalenie z 12 lutego 2020 r. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej było niedopuszczalna z tego powodu, że zostało sporządzone przez podmiot nieuprawniony, przy czym, w takim przypadku sporządzenie opisanego zażalenia osobiście przez osobę nielegitymowaną stanowi brak formalny, który nie może zostać skutecznie uzupełniony. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.