I GZ 61/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2022 r.; sygn. akt V SA/Wa 3473/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2021 r.; nr 1401-IEE1.711.1.57.2021.2.KO w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 3473/21 odrzucił skargę S. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2021 r., nr 1401-IEE1.711.1.57.2021.2.KO w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Skarżący, S. W. w dniu 20 maja 2021 r. (data nadania) wniósł za pośrednictwem organu do WSA w Warszawie skargę na ww. postanowienie wnosząc jednocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z 18 listopada 2021 r., V SPP/Wa 169/21 starszy referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Wobec powyższego, za pismem z 7 kwietnia 2022 r. (k. 15), doręczono skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V z 24 marca 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca ww. wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2022 r. (z.p.o. k. 19). W terminie zakreślonym na uiszczenie wpisu od skargi skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z 8 lipca 2022 r., V SPP/Wa 98/22 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu zmiany postanowienia z 18 listopada 2021 r., V SPP/Wa 169/21. Z uwagi na powyższe, pismem z 25 sierpnia 2022 r. (k. 21), wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V z 24 marca 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca ww. wezwanie, z uwagi na jej niepodjęcie w terminie, została zwrócona do Sądu i załączona do akt sprawy z datą doręczenia w dniu 13 września 2022 r. (v. k. 22). Z informacji zamieszczonej na k. 24 akt sądowych wynika, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty odpowiadającej wpisowi sądowemu w niniejszej sprawie. Zaskarżonym postanowieniem WSA w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę S. W. W uzasadnieniu wskazał, że przesyłka, zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie określonej prawomocnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z 24 marca 2022 r., po dwukrotnym awizowaniu w dniach 30 sierpnia 2022 r. i 7 września 2022 r., w dniu 14 września 2022 r. została zwrócona do Sądu. Za datę skutecznego doręczenia przesyłki, w świetle art. 73 § 4 p.p.s.a., uznać należy dzień 13 września 2022 r. Przyjmując powyższe termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi upływał w dniu 20 września 2022 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego, co potwierdza załączona do akt informacja o braku wpłaty w niniejszej sprawie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. W. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, który objawił się wadliwym ustaleniem jakobym jako skarżący nie uzupełnił braków formalnych pisma w wyznaczonym terminie (opłata sądowa), w sytuacji gdy spełniłem i wykonałem wszelkie wymogi formalne dla skargi. Wskazując na powyższe, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia WSA w Warszawie w całości i nadanie biegu skardze ewentualnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 , dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.), w takiej sytuacji jednak przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku nieuiszczenia należnego wpisu pomimo wezwania skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że skarga złożona w niniejszej sprawie jest pismem procesowym podlegającym opłacie, a zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Należy wskazać, że Sąd I instancji zasadnie wezwał skarżącego w świetle wymienionych przepisów do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, bowiem stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 – 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna z powyższych okoliczności. W przedmiotowej sprawie, co wynika tak z motywów zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji jak i z analizy akt sprawy, skarżący po prawomocnym rozpoznaniu wniosku w przedmiocie prawa pomocy (postanowienie z 18 listopada 2021 r., V SPP/Wa 169/21) został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z 24 marca 2022 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Korespondencja zawierająca ww. wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2022 r. (z.p.o. k. 19). W terminie zakreślonym na uiszczenie wpisu od skargi skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z 8 lipca 2022 r., V SPP/Wa 98/22 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu zmiany postanowienia z 18 listopada 2021 r., V SPP/Wa 169/21. Z uwagi na powyższe, pismem z 25 sierpnia 2022 r. (k. 21), wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V z 24 marca 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Przesyłka, zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 30 sierpnia 2022 r. i 7 września 2022 r., w dniu 14 września 2022 r. została zwrócona do Sądu. Sąd pierwszej instancji za datę skutecznego doręczenia przesyłki, prawidłowo uznał w świetle art. 73 § 4 p.p.s.a. dzień 13 września 2022 r. Jak wynika z Informacji z rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie (k. 24 akt sądowych) należności z tytułu wpisu od skargi nie zidentyfikowano. Wobec stwierdzenia, że skarżący nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania i w ustawowym terminie nie uiścił wpisu, NSA uznał, że zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. W związku z powyższym, zgodnie z art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., NSA orzekł o oddaleniu zażalenia.