I GZ 6/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Po 742/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 września 2023 r. nr 3001-IEE.7113.231.2023 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 5 dnia grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Po 742/23 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej jako p.p.s.a.) odrzucił skargę A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 września 2023 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Pismem (w formie dokumentu elektronicznego) z dnia 6 października 2023 r. skarżący wniósł skargę na zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu. Skarga nie została opatrzona podpisem (k. 17), w związku z czym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III tut. Sądu (k. 1), skarżący został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego (k. 115), a wezwanie doręczono skarżącemu dnia 20 listopada 2023 r. (k. 124). Dnia 21 listopada 2023 r. skarżący przesłał drogą elektroniczną plik dokumentów, w tym skargę (k. 144 – 162), która nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym (k. 163). Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego, którego jednak nie opatrzył podpisem, o którym mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a., w związku z czym został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego. W wykonaniu wezwania sądowego przesłał skargę, ponownie jednak nieopatrzoną stosownym podpisem. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych ma miejsce wówczas, gdy nie usunięto w wyznaczonym terminie tych braków, mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia, o czym stanowi art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt p.p.s.a. W świetle art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy szczególne, wymienione w pkt 1 - 3 powołanego przepisu. Minimum treści pisma składanego w postępowaniu sądowym określa art. 46 § 1 pkt 1 - 5 p.p.s.a. Wskazane w art. 46 § 1 p.p.s.a. elementy treści pisma (skargi) mają charakter obligatoryjny, a ich brak powinien być kwalifikowany jako brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie zaś z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jak z kolei stanowi § 2b przywołanego artykułu, zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Jest to warunek formalny prawidłowego wniesienia pisma procesowego, którego brak jest usuwany w procedurze określonej na gruncie art. 49 § 1 p.p.s.a. Wnoszący pismo ma jednakże gwarancję ochrony swojego interesu prawnego, ponieważ brak każdego z wymaganych składników treści pisma podlega uzupełnieniu w trybie i na zasadach uregulowanych w art. 49 p.p.s.a. Jeżeli bowiem pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje w takiej sytuacji skutek w postaci jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa. Prawidłowo bowiem Sąd pierwszej instancji ocenił, że skarżący wnosząc skargę w formie dokumentu elektronicznego (za pośrednictwem ePUAP), podpisał jedynie pismo przewodnie z dnia 6 października 2023 r., natomiast załącznik do niego – zawierający rzeczywistą skargę – nie został opatrzony wymaganym podpisem. W konsekwencji strona została wezwana do uzupełniania powyższego braku w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wykonując wezwanie skarżący ponownie opatrzył podpisem elektronicznym jedynie pismo przewodnie, a nie załączoną do niego skargę, co zostało prawidłowo ocenione w zaskarżonym postanowieniu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.