I GZ 495/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 1016/12 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia na bezczynność organu w sprawie podatku akcyzowego za nieuzasadnione postanawia: oddalić zażalenie.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., postanowieniem objętym zażaleniem, odrzucił sprzeciw W. G. od postanowienia Referendarza sądowego z 19 lutego 2014 r., w sprawie z skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z 11 maja 2012 r. w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 19 lutego 2013 r. Referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Sprzeciw od postanowienia został wniesiony 31 marca 2014 r. Ponieważ nie był on podpisany, skarżący został zarządzeniem z 10 kwietnia 2014 r. wezwany o jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie do podpisania sprzeciwu zostało skutecznie doręczone skarżącemu 28 kwietnia 2014 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia wskazanego braku upływał więc 5 maja 2014 r. Skarżący przesłał do Sądu podpisany sprzeciw 6 maja 2014 r. Z uwagi na niewykonanie wezwania w terminie Sąd odrzucił sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). II Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości ze względu na przekonanie o doręczeniu mu wezwania o podpisanie sprzeciwu 30 kwietnia 2014 r. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zasadnie zarządzeniem z 10 kwietnia 2014 r. wezwał skarżącego do podpisania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z 19 lutego 2014 r., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta 110 akt sądowych) wynika, że wezwanie to zostało doręczone skarżącemu 28 kwietnia 2014 r. Termin do uzupełnienia braku upłynął zatem 5 maja 2014 r. Według daty wskazanej na stemplu pocztowym skarżący - w odpowiedzi na wezwanie - przesyłkę poleconą wraz ze sprzeciwem uzupełnionym o brakujący podpis nadał w polskiej placówce pocztowej w W. 6 maja 2014 r. (koperta – karta 112 akt sądowych). Brak formalny sprzeciwu uzupełniono więc 1 dzień po upływie zakreślonego, ustawowego terminu. W konsekwencji, wobec niewykonania zarządzenia w wyznaczonym terminie, Sąd I instancji był zobligowany do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Wskazać należy też, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek i prawidłowości dat wskazanych na stemplach pocztowych może zostać wprawdzie obalone - przez stronę mającą w tym interes - co jednak w sprawie nie miało miejsca. Tym samym – wbrew temu co twierdzi skarżący - brak było podstaw do przyjęcia, że wezwanie do usunięcia braków formalnych sprzeciwu zostało przez skarżącego odebrane w terminie innym, niż wskazanym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Ponadto skarżący z jednej strony twierdził, że otrzymał wezwanie 30 kwietnia 2014 r., a więc dwa dni po dacie wskazanej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, a zatem uzupełnił brak formalny sprzeciwu w terminie. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do dokonania czynności, do której został wezwany. Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 23 czerwca 2015 r., sygn. akt I GZ 356/15 oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1016/12 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia podpisanego sprzeciwu. Z przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.