I GZ 460/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 446/24 w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów WSA w Lublinie: Moniki Kazubińskiej-Kręcisz, Andrzeja Niezgody i Grzegorza Wałejki w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2024 r. nr 0601-IEE.7192.81.2024.2 w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 25 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 446/24 oddalił wniosek B. B. oraz S. o wyłączenie sędziów WSA w Lublinie Moniki Kazubińskiej-Kręcisz, Andrzeja Niezgody i Grzegorza Wałejki w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2024 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy [art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.)], bądź też na wniosek strony lub żądanie sędziego (art. 19 p.p.s.a.). W pierwszym z wymienionych przypadków przyczyny wyłączenia sędziego zostały enumeratywnie wskazane, a zatem tworzą katalog zamknięty. Nie ma zatem możliwości zastosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie sędziego) sąd wyłącza sędziego, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Uznanie zasadności wniosku w przedmiocie wyłączenia sędziego zależy od okoliczności faktycznych, które w każdym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przy czym, zgodnie z art. 20 p.p.s.a., to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Ponadto, postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, stosownie do art. 22 § 2 p.p.s.a., jest poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w całości stanowisko i argumentację Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie co do braku podstaw uzasadniających wyłączenie od orzekania w sprawie sędziów objętych wnioskiem, tak z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.), jak i w oparciu o wniosek skarżącej (art. 19 p.p.s.a.). Sędziowie, których dotyczył wniosek o wyłączenie od orzekania złożyli do akt sprawy oświadczenia, z których wynika, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności w rozumieniu art. 19 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała istnienia żadnej okoliczności, która mogłaby rodzić wątpliwość co do bezstronności wymienionych sędziów, a ponadto wniosku takiego nie można wywieść na podstawie analizy akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł w toku kontroli instancyjnej podstaw do podważenia stanowiska sądu pierwszej instancji zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji