I GZ 4/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia AS na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 1217/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi AS na postanowienie Samorządowego kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 marca 2022 r. nr KOC/3958/Eg/18 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 sierpnia 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 1217/22, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) oraz § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę AS na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 10 marca 2022 r. w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 30 marca 2022 r., natomiast skarga wniesiona (nadana w urzędzie pocztowym) 2 maja 2022 r., zatem z uchybieniem terminu – który upłynął z dniem 29 kwietnia 2022 r. – podlegała odrzuceniu. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu (adwokata, wyznaczonego na mocy postanowienia referendarza sądowego z 6 września 2022 r., sygn. akt V SPP/Wa 109/22), wniósł zażalenie na postanowienie z 26 sierpnia 2022 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 22 września 2023 r., sygn. akt I GZ 278/23 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zaskarżonemu postanowieniu strona zarzuciła naruszenie "przepisów postępowania w sposób mający wpływ na rozstrzygnięcie, a mianowicie art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi skarżącego w sytuacji w której skarżący złożył skuteczny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a zatem została ona wniesiona w terminie." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zaskarżonym postanowieniu WSA w Warszawie prawidłowo ustalił – a skarżący tego nie kwestionuje, że zaskarżone postanowienie zostało odebrane przez skarżącego 30 marca 2022 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi rozpoczął swój bieg od dnia następnego i upływał z dniem 29 kwietnia 2022 r. Zatem skarga, wniesiona przez stronę w 2 maja 2022 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 3 akt sądowych) - została złożona z uchybieniem ustawowego terminu trzydziestu dni, o którym mowa w art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. Dodać przy tym należy, że zaskarżone postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie co do terminu wniesienia skargi. Tym samym uprawniona była ocena WSA, że skarga została złożona po terminie, przez co podlegała ona odrzuceniu. Okoliczności podnoszone przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego w zażaleniu, nie mogły przynieść oczekiwanego skutku. Przedmiotem kontroli instancyjnej w niniejszym postępowaniu jest postanowienie odrzucające skargę z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje jedynie, czy rzeczywiście nie został dochowany ustawowy termin do wniesienia skargi, a w konsekwencji - czy Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji