I GZ 385/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "A" Sp. z o.o. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2023 r.; sygn. akt V SA/Wa 1452/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2023 r.; nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 1452/23 odrzucił skargę "A" Sp. z o.o. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z [...] maja 2023 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Sąd I instancji wskazał, że "A" sp. z o.o. w P. (zwana dalej skarżąca spółką) złożyła do WSA w Warszawie skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z [...] maja 2023 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem z 14 lipca 2023 r. Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), przez: a) podpisanie skargi, w tym celu skserowano skargę i przesłano skarżącej spółce celem podpisania i odesłania do Sądu; b) złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki, tj. np. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącej spółce w dniu 26 lipca 2023 r.(k. 25), a więc termin do uzupełnienia braku formalnego skargi mijał z dniem 2 sierpnia 2023 r. Jak wynika z akt sprawy organ przy piśmie z dnia 7 sierpnia 2023 r. (wniesionym osobiście w dniu 10 sierpnia 2023 r.) przekazał do Sądu podpisaną skargę oraz odpis wydruku informacji pobranej z Krajowego Rejestru Sądowego wg. stanu na dzień 31 lipca 2023 r. a także potwierdzenie uiszczenia wpisu 100 zł oraz kopertę w której zostały przesłane. Ww. dokumenty zostały przesłane do organu (data nadania 1 sierpnia 2023 r.). W konsekwencji, w ocenie Sądu I instancji, czynność ta została dokonana z ewidentnym przekroczeniem terminu. Nadanie przez skarżącą spółkę przesyłki zawierającej uzupełnienie braków formalnych skargi za pośrednictwem organu w terminie wynikającym z wezwania, nie może bowiem zostać uznane za zachowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wprawdzie oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z jego wniesieniem do sądu, jednakże pod warunkiem, że zostało ono prawidłowo zaadresowane. Pismo wniesione do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu (por. postanowienia NSA: z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt I OZ 538/07 i z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GZ 80/18, CBOSA). Wobec tego, że uzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło po wyznaczonym terminie, Sąd I instancji działając na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca spółka wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., w zw. z art. 6 p.p.s.a. oraz art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, że Strona nie uzupełniła braków formalnych do uzupełnienia, których została wezwana przez WSA w Warszawie w terminie 7 dni, a w konsekwencji powyższego błędne odrzucenie skargi Strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z [...] maja 2023 r., podczas gdy Skarżąca uzupełniła braki formalne i w wyniku braku innego jasnego pouczenia w wezwaniu, przesłała uzupełnioną skargę na adres Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w dniu 1 sierpnia 2023 r., tj. przed upływem terminu na uzupełnienie braków formalnych - 7 dni. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że w związku z wniesieniem przez skarżącą spółkę niepodpisanej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, zarządzeniami z 14 lipca 2023 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie złożonej skargi oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki, tj. np. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Powyższe wezwanie z prawidłowym pouczeniem (k. 18) doręczono skarżącej w dniu 26 lipca 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 25). Z treści wezwania wynika, że "sekretariat Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wzywa do uzupełnienia braku formalnego skargi (...)". Również na kopercie zawierającej ww. wezwanie jako adresat widnieje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Jak wynika z akt sprawy, podpisaną skargę oraz wydruk KRS skarżąca spółka nadała na adres Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w dniu 01 sierpnia 2023 r. (koperta k. 43). Organ przekazał wskazane dokumenty do WSA w Warszawie osobiście w dniu 10 sierpnia 2023 r., co potwierdza data prezentaty znajdująca się na piśmie (k. 27). Powyższych okoliczności skarżąca nie kwestionuje. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ulega zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżąca uchybiła wyznaczonemu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, który upłynął w dniu 2 sierpnia 2023 r. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Dlatego, wobec stwierdzenia że skarżąca nie zastosowała się w zakreślonym terminie do wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, zasadnie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Podkreślenia wymaga, że upływ terminu jest okolicznością obiektywną w tym sensie, że jest niezależny od winy w uchybieniu terminowi. Przy jego obliczaniu nie bierze się zatem pod uwagę okoliczności faktycznych związanych z przyczynami uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności procesowej. Dlatego podniesione w zażaleniu okoliczności, że skarżąca w wyznaczonym terminie nadała na adres Izby Administracji Skarbowej w Warszawie dokumenty stanowiące uzupełnienie braków skargi, nie mogły odnieść oczekiwanego przez stronę skutku w niniejszej sprawie. Moment wniesienia pisma został przez ustawodawcę utożsamiony z momentem oddania pisma w placówce pocztowej, ale aby to oddanie pisma w placówce pocztowej odniosło skutek prawnoprocesowy niezbędne jest jego prawidłowe zaadresowanie – w przedmiotowej sprawie - do właściwego Sądu. W sytuacji błędnego (nieprawidłowego) zaadresowania i skierowania przesyłki do organu odwoławczego zamiast do sądu, za datę wniesienia pisma skarżącej do Sądu należało uznać datę przekazania tego pisma przez organ do Sądu – w rozpatrywanej sprawie – osobiście przez organ - co miało miejsce 10 sierpnia 2023 r. - czyli po upływie wyznaczonego terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi, który upływał 2 sierpnia 2023 r. Na marginesie, należy zauważyć, że sąd badając, czy czynność procesowa została dokonana w terminie ustawowym, nie jest uprawniony do badania przyczyn ewentualnego uchybienia temu terminowi (por. postanowienie NSA z 12 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 606/13, LEX nr 1344836; to i kolejne cytowane orzeczenia dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego zawarta w zażaleniu argumentacja dotycząca m.in. braku prawniczego wykształcenia będzie mogła stanowić ewentualną podstawę do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi jako ewentualnie wyłączające winę w niedochowaniu terminu - stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.