I GZ 372/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 16 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2026 r. sygn. akt V SA/Wa 609/23 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 5 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania refundacji składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 24 kwietnia 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 609/23, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz.U.2026.143; dalej: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie Z. B. (dalej: skarżący) od postanowienia tego Sądu z 19 lutego 2025 r. którym umorzono postępowanie sądowe w sprawie skargi na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z 5 grudnia 2022 r. w przedmiocie wstrzymania refundacji składek na ubezpieczenia społeczne. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 marca 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od postanowienia z 19 lutego 2025 r., w terminie 7 dni od daty jego otrzymania, pod rygorem odrzucenia. W terminie do uiszczenia wpisu skarżący wniósł pismo, w którym mieścił się wniosek o przyznanie prawa pomocy ewentualnie zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia opłaty od postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 października 2025 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 27 sierpnia 2025 r. o odmowie zmiany postanowienia referendarza sądowego z 20 marca 2024 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 grudnia 2025 r., sygn. akt I GZ 470/25 oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. Wobec powyższego zarządzeniem z 12 marca 2026 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 24 marca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Wezwanie doręczono skarżącemu 7 kwietnia 2026 r. Mając powyższe na uwadze, wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. wniesienie zażalenia obwarowane jest obowiązkiem uiszczenia wpisu sądowego. Powinno zostać opłacone w wysokości przewidzianej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W razie braku wpisu od zażalenia Przewodniczący Wydziału, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., wzywa wnoszącego zażalenie do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że skarżący, wnosząc zażalenie nie uiścił od niego wpisu sądowego. Wobec tego, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 24 marca 2025 r. prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Na skutek zażalenia skarżącego na powyższe zarządzenie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 grudnia 2025 r., sygn. akt I GZ 470/25 oddalił wniesione zażalenie. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 12 marca 2026 r. (niepodlegającym zaskarżeniu) wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 24 marca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 19 lutego 2025 r., którego skarżący w wyznaczonym terminie nie wykonał. W związku z powyższym, Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie na ww. postanowienie, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., jako nieopłacone, a w konsekwencji niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.