I GZ 343/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 września 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 446/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 28 września 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 446/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Z. w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Sąd I instancji wskazał, że wezwał stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – np. aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu ujawniającego zasady reprezentacji podmiotu. Przesyłka została doręczona dnia 21 sierpnia 2023 r. i do dnia 28 sierpnia 2023 r. strona nie uzupełniła ww. braku formalnego skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a". W jej ocenie uzupełnienie braków nie było możliwe z przyczyn od niej niezależnych z uwagi na brak dokumentu ujawniającego zasady reprezentacji oraz brak wiedzy reprezentanta skarżącej. Na potwierdzenie swojego stanowiska przedstawiła kopię wniosku o zmianę danych podmiotu w krajowym rejestrze sądowym stowarzyszenia. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi, który wydał zaskarżone postanowienie. Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, który uzasadniała między innymi tym, że wezwanie to odebrała księgowa, która uiściła wpis sodowy i nie podjęła przez pomyłkę dalszych czynności zmierzających do usunięcia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że art. 57 § 1 p.p.s.a. zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia. Jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Stosownie zaś do art. 28 § 1 w związku z art. 29 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Muszą udowodnić prawo do działania za stronę, a przepis art. 29 p.p.s.a. nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka – Medek. Komentarz do art. 29 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX/el 2013 r.). Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej jest niewątpliwie odpis z KRS, czyli dokument, o przedstawienie którego została wezwana skarżąca. Uchybienie skargi w postaci braku takiego dokumentu, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Jeśli strona nie uzupełni w terminie braków formalnych skargi, mimo prawidłowego wezwania, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższej wykładni wskazanych przepisów w odniesieniu do dokumentu mającego wykazać umocowanie do działania w imieniu podmiotu wpisanego do rejestru stowarzyszeń Krajowego Rejestru Sądowego nie zmienia również treść art. 4 ust. 4aa ustawy 20 sierpnia 1997 o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 685, 825, 1705). Możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do KRS nie czyni wezwania do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym. Podkreślić bowiem należy, że to na stronie, stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania umocowania do działania w jej imieniu. To skarżąca powinna we właściwym czasie podjąć działania mające na celu zabezpieczenie jej interesów. W aktach sądowych rozpoznawanej sprawy na moment wydania zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi nie znajdował się odpis z KRS. Tym samym, skoro nie budzi wątpliwości, że skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej i pouczona o skutkach niedochowania terminu, niewykonanie wezwania w terminie 7-dniowym prawidłowo spowodowało odrzucenie jej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi przez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do działania w imieniu skarżącej. Okoliczności tej nie zmienia złożony do sądu wniosek o zmianę danych podmiotu w rejestrze stowarzyszeń KRS. Okoliczność ta potwierdza jedynie, że miały miejsce zmiany organizacyjne, które powinny znaleźć swoje odzwierciedlenie w tym rejestrze. Odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wyjaśnić należy, że rozpoznawanie tego wniosku należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.