I GZ 260/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Po 864/23 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 11 czerwca 2024 r. w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 20 października 2023 r., nr 3001-IEE.7113.230.2023 w przedmiocie oddalenia skargi na przewlekłość postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 5 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Po 864/23 oddalił skargę A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 20 października 2023 r. nr 3001-IEE.7113.230.2023 w przedmiocie oddalenia skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego Sąd I instancji w zaskarżonym zarządzeniu wskazał, że odpis wyroku doręczono skarżącemu 10 czerwca 2024 r. W piśmie z dnia 11 czerwca 2024 r. zatytułowanym "zażalenie" skarżący nie sformułował osnowy wniosku lub oświadczenia, więc Sąd wezwał go do uzupełnienia tego braku formalnego pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (k. 361). Wezwanie doręczono skarżącemu 17 czerwca 2024 (k. 399). Skarżący nadesłał pismo, w którym ponownie nie podał osnowy wniosku lub oświadczenia. Skarżący nie uzupełnił zatem w terminie braku formalnego pisma z dnia 11 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił pismo skarżącego z dnia 11 czerwca 2024 r. bez rozpoznania. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), każde pismo strony powinno zawierać osnowę wniosku lub oświadczenia. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Jeżeli strona nie uzupełniła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.). Skoro zatem skarżący w odpowiedzi na wezwanie nie podał osnowy oświadczenia lub wniosku pisma z 11 czerwca 2024 r., stosownie do art. 49 § 2 p.p.s.a. Sąd zarządził, jak na wstępie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu, a obowiązek ich spełnienia spoczywa na wnoszącym pismo. Artykuł 46 p.p.s.a. wymienia warunki formalne pisma w sposób wyczerpujący, chyba że ustawa szczególna stanowi inaczej. Zgodnie z powyższym przepisem każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Za niezachowanie warunków formalnych należy uznać sytuację, gdy pismo strony nie zawiera jednoznacznych wniosków procesowych i jednocześnie brak jest możliwości racjonalnego ustalenia, jakie jest żądanie wnoszącego to pismo (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lutego 2011 r. sygn. akt I OZ 97/11, 24 stycznia 2012 r. sygn. akt I OZ 37/12 – orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Sąd I instancji otrzymując pismo skarżącego z dnia 11 czerwca 2024 r. na podstawie jego treści nie mógł ustalić jaki charakter procesowy ma to pismo. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wątpliwości co do treści pisma strony z dnia 11 czerwca 2024 r. były uzasadnione. Charakteru pisma nie można było również ustalić na podstawie treści pisma (osnowy). Słusznie wskazał Sąd I instancji, że osnowę wniosku lub oświadczenia stanowi merytoryczna treść, jaką one zawierają. Osnowa ta ujawnia intencję (zamiar) strony wnoszącej pismo. Osnowa wniosku lub oświadczenia nie może być zastąpiona podaniem tytułu pisma (w tym przypadku podano: "zażalenie"), czyli oznaczeniem rodzaju pisma, gdyż stanowi ono inny wymóg formalny pisma (art. 46 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Brak podania osnowy wniosku lub oświadczenia, mimo oznaczenia rodzaju pisma, nie pozwala na odczytanie intencji (zamiaru) strony wnoszącej pismo, stąd pismu takiemu nie można nadać prawidłowego biegu. Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału prawidłowo w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwał skarżącego o uzupełnienie treści pisma z dnia 11 czerwca 2024 r. zatytułowanego "zażalenie" przez podanie osnowy wniosku lub oświadczenie (art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zakreślono termin dla dokonania tej czynności – 7 dni od dnia doręczenia wezwania a także rygor – pozostawienie pisma bez rozpoznania. Zdaniem NSA pismo skarżącego nadesłane w odpowiedzi na wezwanie nie wskazuje w jakikolwiek sposób jaki charakter miało pismo z dnia 11 czerwca 2024 r. oraz nie precyzuje jego treści w taki sposób by Sąd wiedział czego skarżący na obecnym etapie postępowania domaga się od Sądu. Wobec powyższego zasadnym było stwierdzenie, że braki formalne pisma nie zostały uzupełnione według wskazań skierowanego do skarżącego wezwania, a tym samym zastosowanie znalazła regulacja z art. 49 § 2 p.p.s.a. tj. wydanie przez Przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Odnosząc się do wniesionego przez skarżącego zażalenia NSA uznał, że nie zasługiwało ono na uwzględnienie. Zaprezentowana tam argumentacja nie podważa w jakikolwiek sposób legalności zaskarżonego zarządzenia. Podkreślenia wymaga, że Sąd nie może domniemywać intencji skarżącego i w przypadku braku możliwości odczytania treści pisma, jak i pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu, decydować za stronę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.