I GZ 245/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt III SAB/Wr 24/17 w zakresie odmowy sprostowania wyroku w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt III SAB/Wr 24/17, odmówił M. S. sprostowania wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 4 października 2017 r. w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie rozpoznania wniosku o umorzenie składek na ubezpieczenie społeczne. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wniosek skarżącego o sprostowanie wyroku "o daty rozpatrywania skarg" nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ sentencja ww. została skonstruowana prawidłowo, zwięźle określając przedmiot rozpoznawanej sprawy, tj. bezczynność ZUS w rozpoznaniu sprawy o umorzenie składek. Takie opisanie przedmiotu zaskarżenia w sentencji wyroku – zdaniem WSA – czyni zadość wymogom określonym w art. 138 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie lub zmianę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z przepisu art. 159 p.p.s.a. wynika, że sprostowania wyroku może domagać się również strona postępowania poprzez złożenie stosownego wniosku. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o sprostowanie wyroku poprzez zamieszczenie w jego sentencji daty złożonej skargi na bezczynność organu. Wobec tego, wskazać należy, że zgodnie z art. 139 p.p.s.a. sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, mię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 4 października 2017 r., którego sprostowania domagał się skarżący, zawiera wszystkie wymienione w powyższym przepisie elementy, w tym prawidłowe określenie przedmiotu zaskarżona poprzez wskazanie, że w sprawie zaskarżono bezczynność ZUS w rozpoznaniu sprawy o umorzenie składek. W ocenie NSA, Sąd I instancji prawidłowo stwierdzili, że w tej sprawie nie ma potrzeby rektyfikacji sentencji wyroku zgodnie z wnioskiem skarżącego, tj. poprzez wskazanie daty wniesienia skargi. Przedmiot sprawy został bowiem określony wystarczająco precyzyjnie i nie wymaga sprostowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji