I GZ 205/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia ML na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Gd 217/23 w zakresie odrzucenia skargi ML na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni z dnia 21 lutego 2023 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 31 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Gd 217/23, odrzucił skargę ML na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni z 21 lutego 2023 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.259; dalej: p.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz podanie numeru PESEL. Wezwania do wykonania tych czynności zostały doręczone 5 maja 2023 r., jednak skarżąca nie uzupełniła braków w wyznaczonym terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego zmianę lub uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przyczyną odrzucenia skargi było nieuzupełnienie braku formalnego skargi (niepodanie przez skarżącą numeru PESEL) oraz nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. W odniesieniu do niepodania numeru PESEL należy wskazać, że z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wynika, że pierwsze pismo strony powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd wzywa do uzupełnienia braku formalnego skargi jedynie wówczas, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W orzecznictwie ukształtowało się stanowisko, zgodnie z którym nie ma podstaw do odrzucenia pisma z powodu niepodania numeru PESEL, jeżeli wynika on z akt administracyjnych sprawy (por. np. postanowienia NSA z: 27 listopada 2019 r., sygn. akt I GZ 336/19, 8 lipca 2021 r., sygn. akt II GZ 219/21, 13 stycznia 2023 r., sygn. akt II GZ 485/22). Taka sytuacja nie wystąpiła jednak na gruncie niniejszej sprawy. W aktach administracyjnych sprawy nie został bowiem podany numer PESEL skarżącego, wobec tego nie było podstaw do zastosowania stanowiska przedstawionego powyżej. Skoro zaś w aktach administracyjnych nie znajdował się numer PESEL skarżącej ani nie został on podany po wezwaniu do uzupełnienia tego braku formalnego, to słusznie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarga obarczona była również brakiem fiskalnym. Jak wynika z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W sytuacji braku wpisu, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby uiścił w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania wpis, pod rygorem jej odrzucenia. Z uwagi na to, że skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi, Przewodniczący Wydziału III WSA w Gdańsku wezwał ją do dokonania tej czynności, określając termin do jej dokonania i rygor niezastosowania się do zarządzenia. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącej 5 maja 2023 r., jednak w wyznaczonym terminie brak ten nie został uzupełniony. Odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. okazało się więc zasadne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.