I GZ 197/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.P na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 maja 2018 r. sygn. akt III SAB/Po 9/15 w zakresie umorzenia postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kościanie w przedmiocie bezczynności organu w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z dnia 9 maja 2018 r., III SAB/Po 9/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł o umorzeniu postępowania wywołanego wnioskiem R.P o przyznanie prawa pomocy (k.134-135 akt sądowych). W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że R.P nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego, lecz reprezentantem strony skarżącej, na którym nie spoczywa obowiązek ponoszenia kosztów rzeczonego postępowania. Prawo pomocy może być przyznane tylko stronie postępowania sądowoadministracyjnego, w związku z czym osoba działająca w jej imieniu nie ma obowiązku ich uiszczania. Skoro z treści pism kierowanych do sądu (k. 131 oraz k. 145 akt sądowych) wynikało, że żądanie przyznania prawa pomocy składał Ryszard Płotek w imieniu własnym, nie zaś w imieniu i na rzecz strony postępowania, którą jest A., to merytoryczne rozpoznanie wniosku było zbędne. Zgłoszenie żądania przyznania prawa pomocy nie aktualizowało obowiązku przesłania formularza wniosku o prawo pomocy dla osoby fizycznej. Podstawą rozstrzygnięcia żądania Ryszarda Płotka, nie są bowiem dane o jego stanie majątkowym i rodzinnym oraz dochodach w rozumieniu art. 252 §1 oraz art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zażaleniu R.P wskazał, że postanowienie budzi jego niezadowolenie i jest niezgodne ze stanem faktycznym oraz prawnym. Skarżący wniósł nadto, o zwolnienie go z opłat sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Środek zaskarżenia przysługuje wyłącznie stronie. Stroną w postępowaniu jest A., której R.P jest pełnomocnikiem. Pełnomocnik może wnieść środek odwoławczy w imieniu strony, którą reprezentuje. Tymczasem z treści pisma wynika, że zostało ono wniesione w imieniu R.P, który w niniejszej sprawie stroną nie jest. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie pochodzące od osoby niebędącej stroną postępowania, jest niedopuszczalne i należy je odrzucić na podstawie art. 180 w związku z art. 178 i w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej: p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 178 i w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.