I GZ 191/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S.N. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2024 r., sygn. akt I GZ 191/24 w sprawie ze skargi S. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 sierpnia 2022 r., nr 1001-IEE-2.711.121.2022.2.KJR w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 3 lipca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny (dalej jako: NSA) oddalił zażalenie S. N. (dalej jako: skarżący, strona) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (dalej jako: WSA) z 18 marca 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 762/22, odrzucające zażalenie strony w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 26 sierpnia 2022 r. w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu NSA wskazał, że przyczyną odrzucenia przez WSA zażalenia strony było niedochowanie warunków formalnych pisma sądowego w postaci wymogu jego podpisania. NSA stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiadało prawu, ponieważ skarżący wnosząc pismo w formie dokumentu elektronicznego (za pośrednictwem ePUAP) podpisał jedynie pismo przewodnie z 14 lutego 2024 r., natomiast załącznik do niego, stanowiący właściwą skargę nie został opatrzony wymaganym podpisem. Strona nie uzupełniła wskazanego braku formalnego pomimo wezwania do jego usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o wyłączenie sędziego NSA Bogdana Fischera. W uzasadnieniu zażalenia argumentował, że przyczyną braku podpisu pod skargą do WSA były błędy systemu teleinformatycznego, za które nie ponosi on odpowiedzialności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Powyżej powołana ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.), o czym skarżący został pouczony przy doręczeniu postanowienia NSA z 3 lipca 2024 r. Odnosząc się zaś do zawartego w zażaleniach wniosku o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie, to taki wniosek jest niedopuszczalny. Wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania, ma on bowiem zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd, czyli sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Skoro postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało zakończone postanowieniem NSA z 3 lipca 2024 r., sygn. akt I GZ 191/24, oddalającym zażalenie strony na postanowienie WSA w Łodzi z 18 marca 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 762/22, to wniosek zawarty w zażaleniu o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny. Nie ma on na celu zagwarantowanie rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd, ponieważ sprawa został już rozpoznana i nie toczy się postępowanie w tym zakresie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek skarżącego zawarty w zażaleniu o wyłączenie sędziego NSA Bogdana Fischera zmierza zaś do zmiany prawomocnego postanowienia z 3 lipca 2024 r., sygn. akt I GZ 191/24. W konsekwencji wniesione w sprawie zażalenie na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać za niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.