I GZ 173/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 marca 2019 r.; sygn. akt I SA/Op 190/18 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia [...] marca 2018 r.; nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 21 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Op 190/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił zażalenie M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z [...] marca 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego. Stwierdził, że postanowieniem z 29 stycznia 2019 r. WSA w Opolu odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z 3 grudnia 2018 r. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu. Odpis orzeczenia został odebrany przez skarżącego 20 lutego 2019 r. Skarżący został pouczony o prawie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, tj. zażalenia do Sądu II instancji, w terminie 7 dni od daty doręczenia orzeczenia, za pośrednictwem WSA w Opolu. Skarżący w dniu 25 lutego 2019 r. złożył zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zaś Sąd ten przekazał zażalenie do właściwego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 27 lutego 2019 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak prawidłowo wyjaśnił w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji, stosownie do art. 194 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 poz. 1302; dalej: ppsa) w zw. z art. 195 § 1 zd. 1 ppsa i art. 177 § 1 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa, zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego należy wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu, który je wydał, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Powyższe oznacza, że wniesienie zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub też do sądu innego, niż ten który wydał zaskarżone orzeczenie powoduje, iż środek zaskarżenia wnoszony jest do niewłaściwego sądu i jako taki podlega przekazaniu zgodnie z właściwością. Wówczas o zachowaniu siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia decyduje data jego nadania przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. W myśl natomiast art. 73 § 1 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 ppsa). Jak wynika z akt sprawy, zażalenie na postanowienie Sądu z 29 stycznia 2019 r. skarżący złożył bezpośrednio w biurze podawczym WSA w Gliwicach w dniu 25 lutego 2019 r. i w dniu 27 lutego br. Sąd ten przekazał je do sądu właściwego, tj. do WSA w Opolu. Przy czym, jak prawidłowo stwierdził Sąd I Instancji, zgodnie z ww. przepisem, skutek doręczenia postanowienia nastąpił w dniu 19 lutego 2019 r., a nie 20 lutego 2019 r. Jak wynika z informacji dotyczącej śledzenia przesyłek zawartej na stronie http://emonitoring.poczta-poska.pl, po raz pierwszy przesyłkę awizowano 5 lutego 2019 r. i złożono ja w placówce pocztowej. W dniu 13 lutego 2019 r. przesyłkę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 20 lutego 2019 r. przesyłka została wydana adresatowi w placówce pocztowej. Faktyczne wydanie przesyłki po okresie 14 dni, a więc 20 lutego 2019 r., pomimo że jest uchybieniem (przesyłka nie powinna być wydana adresatowi, tylko wrócić do akt sprawy z właściwymi adnotacjami), nie obala domniemania doręczenia zastępczego w myśl art. 73 § 4 ppsa. NSA zgadza się zatem z oceną Sądu, że termin do wniesienia zażalenia rozpoczął swój bieg z dniem 19 lutego 2019 r. i bezskutecznie upłynął 26 lutego 2019 r. Zażalenie skarżącego zostało przekazane do właściwego sądu w dniu 27 lutego 2019 r., a więc po terminie 7 dni, o którym stanowi art. 194 § 2 ppsa. W konsekwencji WSA w Opolu prawidłowo, na podstawie art. 178 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa odrzucił zażalenie jako złożone po terminie. Ze wskazanych powodów, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.