I GZ 158/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 marca 2025 r., sygn. akt III SPP/Lu 183/24 w zakresie umorzenia postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi G. H. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce z dnia 27 marca 2023, nr 9003-2023-000562 w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 marca 2025 r. sygn. akt III SPP/Lu 183/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w zakresie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. H. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce z dnia 27 marca 2023 r. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 5 lipca 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 228/23 odrzucono skargę skarżącego na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce z dnia 27 marca 2023 r. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Następnie Zarządzeniem z dnia 26 września 2024 r. pozostawiono bez rozpoznania pismo G. H. z dnia 9 lipca 2024 r., wobec nieuzupełnienia jego braków formalnych, na które to skarżący wniósł zażalenie, gdzie następnie został wezwany do uiszczenia wpisu od złożonego zażalenia. W sytuacji wniesienia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2025 r., starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia braków formalnych. Pismem z dnia 3 lutego 2025 r., skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia oraz wniósł o przywrócenie terminu załączając fotokopię wypełnionego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd pierwszej instancji wskazał, że wniesiona przez skarżącego skarga została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 5 lipca 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 228/23. Powyższe postanowienie nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne od dnia 1 sierpnia 2023 r. W związku z tym odrzucenie skargi oznacza, że przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Rozpoznanie wniosku skarżącego w postępowaniu wpadkowym o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o prawo pomocy stało się zatem bezprzedmiotowe. Zatem w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd pierwszej instancji umorzył postępowanie w zakresie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zaś postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe wtedy, gdy w jego toku wystąpią takie zdarzenia, w następstwie których postępowanie nie może być kontynuowane. W związku z powyższym zasadne pozostaje stanowisko Sądu pierwszej instancji, bowiem postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie kończy odrzucenie skargi. To z kolei powoduje, że postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może być procedowane, ponieważ postępowaniu w przedmiocie prawa pomocy można nadać dalszy bieg, wyłącznie w toku postępowania sądowadministracyjnego. Zaś w sytuacji prawomocnego postanowienia o odrzuceniu skargi postepowanie postępowanie to staje się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.