I GZ 157/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2022 r. sygn. akt III SA/Po 1577/21 o odrzuceniu skargi M. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 stycznia 2021 r. nr 2136/2021 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu odsetek od składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Po 1577/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: WSA) odrzucił skargę M. M. (dalej: skarżący) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) z 15 września 2021 r., nr 2136/2021, w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu odsetek od składek na ubezpieczenie społeczne. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że do skargi wniesionej przez skarżącego na decyzję ZUS, nie dołączono pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego dla radcy prawnego H. S., który podpisał skargę. Zarządzeniem z 18 listopad 2021 r. (wykonanym 26 listopada 2021 r.), Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez: nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi w dacie sporządzenia skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz z odpisem odpowiedzi na skargę wysłano pełnomocnikowi skarżącego 26 listopada 2021 r. Przesyłka nie została odebrana przez pełnomocnika skarżącego w terminie 14 dni, pomimo dwukrotnego awizowania. Po zwróceniu przesyłki do WSA, pozostawiono ją w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia 16 grudnia 2021 r. We wskazanym terminie nie wpłynęło do akt sprawy stosowne pełnomocnictwo ani jego uwierzytelniona kopia. Uzasadniając odrzucenie skargi Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pełnomocnik skarżącego, który podpisał i wniósł skargę w przewidzianym terminie nie uzupełnił braków formalnych, bowiem nie nadesłał pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez ich niewłaściwe zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi uzupełnienia braku formalnego w postaci dołączenia pełnomocnictwa do wstępowania w imieniu skarżącej, gdyż pełnomocnictwo dla pełnomocnika skarżącego do działania w jego imieniu przed organem jak i przed WSA i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało dołączone do akt administracyjnych przed organem, które powinny zostać przekazane do WSA wraz ze skargą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo kierowane do sądu administracyjnego powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku składania pisma przez pełnomocnika, zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, pełnomocnik obowiązany jest złożyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej (art. 37 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak też pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi przepisem szczególnym w stosunku do tej regulacji jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę. W rozpoznawanej sprawie do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo upoważniające do występowania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Powołanie się przez pełnomocnika strony na istnienie pełnomocnictwa w aktach administracyjnych sprawy nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym pełnomocnictwo złożone do akt administracyjnych nie wypełnia dyspozycji z art. 37 § 1 zd. pierwsze oraz art. 46 § 3 p.p.s.a. i nie może być traktowane jako skuteczne złożenie pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej w sprawie przed sądem. W takiej sytuacji strona bądź jej pełnomocnik obowiązani są uzupełnić ten brak formalny skargi i złożyć pełnomocnictwo, względnie jego wierzytelny odpis (por. postanowienie NSA z 6 października 2021 r., sygn. akt I OZ 331/21; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału właściwie wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału bądź poświadczonej kopii pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. W terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi nie nadesłano wymaganego pełnomocnictwa, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.