I GZ 151/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2022 r. sygn. akt III SPP/Po 133/21 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 12 czerwca 2020 nr 565/19/2020 w przedmiocie odmowy wypłaty premii pielęgnacyjnej oraz premii zalesieniowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: WSA lub Sąd I instancji) postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SPP/Po 133/21, odrzucił zażalenie R. P. na postanowienie tego Sądu z dnia 11 lutego 2022 r. o odrzuceniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego, w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 12 czerwca 2020 r., nr 565/19/2020, w przedmiocie odmowy wypłaty pomocy na zalesienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego jest niedopuszczalne, ponieważ jego przedmiotem uczyniono prawomocne postanowienie Sądu. Podlega ono zatem odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. P., wnosząc o jego uchylenie w całości, gdyż jego treść jest niezgodna ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Istota niniejszej sprawy sprowadza się do oceny dopuszczalności wniesienia środka odwoławczego od postanowienia WSA o odrzuceniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że od ww. postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie przysługuje żaden środek odwoławczy do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ponieważ ani art. 194 § 1 p.p.s.a., ani żaden inny przepis szczególny ustawy nie przewiduje możliwości zaskarżenia tego orzeczenia zażaleniem. Prawidłowo zatem WSA, postanowieniem zaskarżonym na obecnym etapie postępowania, odrzucił zażalenie skarżącego z uwagi na jego niedopuszczalność. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.