I GZ 145/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 marca 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 6/23 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi L.P. na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 5 lipca 2022 r., nr 4/2022/PR w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 18 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej jako: WSA, Sąd I instancji) odrzucił zażalenie L. P. (dalej jako: strona, skarżąca) na postanowienie WSA z 9 stycznia 2024 r., odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z 5 lipca 2022 r. w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu. W uzasadnieniu WSA wskazał, że termin do wniesienia zażalenia minął 31 stycznia 2024 r., natomiast skarżąca wniosła środek zaskarżenia 13 lutego 2024 r., a więc po upływie terminu. W związku z powyższym Sąd I instancji odrzucił zażalenie. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca. W wywiedzionym zażaleniu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zdaniem strony, składając zażalenie na postanowienie WSA, zachowała ona termin do wniesienia środka zaskarżenia, ponieważ odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem odebrała z urzędu pocztowego 6 lutego 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634, dalej jako: p.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Wskazać należy, że termin ten ma charakter ustawowy, co oznacza, że jest nim związany również sąd i nie ma możliwości jego modyfikacji, a jego uchybienie powoduje odrzucenie zażalenia przez sąd (por. postanowienie NSA z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt II FZ 497/10). Jak wskazano, sąd nie ma możliwości rozpoznania zażalenia wniesionego z jakimkolwiek uchybieniem terminu. Warunkiem rozpoznania środka odwoławczego jest bowiem spełnienie wszystkich wymogów formalnych, które są dla jego wnoszenia przewidziane, w tym wniesienie go w odpowiednim terminie. Inna interpretacja wymogu dotyczącego terminu wnoszenia zażalenia, pozwalająca na odstępstwa od tej reguły, pozbawiałaby sensu ustalania przez przepisy prawa określonych terminów do dokonania czynności procesowych. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis postanowienia z 9 stycznia 2024 r., została ona wydana w dniu 24 stycznia 2024 r. w AP Ł. L.P. (k. 94 akt sądowych). W tym miejscu wskazać należy, że duplikat jest dokumentem urzędowym. Operator pocztowy, świadczący usługę publiczną, wskazuje w nim na podstawie dostępnych sobie dokumentów, kto i kiedy odebrał daną przesyłkę. Jest on wystawiany jest na podstawie posiadanych przez urząd pocztowy dokumentów potwierdzających dokonanie doręczenia przesyłki, w tym karty doręczeń. W postępowaniu reklamacyjnym duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki ma charakter dokumentu urzędowego, bowiem stanowi wynik rozpatrzenia reklamacji pocztowej w sposób przewidziany prawem i w zakresie działania podmiotu, który udzielił wyjaśnień, poświadczając tym samym zaistnienie określonych faktów. W związku z tym dokument ten stanowi dowód stwierdzający w sposób wystarczający i jednoznaczny doręczenie przesyłki adresatowi w konkretnym dniu. Stanowisko to potwierdzone jest również w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. prawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 września 2015 r. IV SA/Wa 1776/16, postanowienia NSA z: 11 kwietnia 2011 r. II FSK 2174/09; 9 marca 2016 r. I FZ 6/16; 25 października 2016 r. II OZ 1217/16, wyrok NSA z 29 listopada 2011 r. II GSK 1223/10). Zarówno zwrotne potwierdzenie odbioru, jak i jego duplikat, jako dokumenty urzędowe, korzystają z domniemania prawdziwości, które może zostać obalone przeciwdowodem. W ocenie NSA, skarżąca takiego przeciwdowodu jednak nie przedstawiła. Twierdzenie, że przesyłka została odebrana w dniu 6 lutego 2024 r., należało uznać za gołosłowne. Nie zostało bowiem nie tylko udowodnione, ale nawet nie uprawdopodobnione. W zażaleniu zabrakło jakichkolwiek argumentów, które mogłyby potwierdzić datę odbioru przesyłki inną niż ta, którą przyjął Sąd I instancji na podstawie danych zamieszczonych na duplikacie ZPO. W tych okolicznościach należało przyjąć, że skoro strona odebrała przesyłkę zawierającą postanowienie z 9 stycznia 2024 r. w dniu 24 stycznia 2024 r., to termin do wniesienia zażalenia upłynął 31 stycznia 2024 r. Zatem zażalenie wniesione w dniu 13 lutego 2024 r., należało ocenić jako spóźnione i w konsekwencji podlegające odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.