I GZ 145/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Stowarzyszenia A w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1704/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia A w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji celowej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1704/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Stowarzyszenia A w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji celowej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 21 września 2009 r. (data nadania) Stowarzyszenie A (dalej: "Stowarzyszenie") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji. Skargę zarejestrowano pod sygnaturą akt V SA/Wa 1656/09. Postanowieniem z 9 grudnia 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 1656/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Stowarzyszenie złożyło skargę kasacyjną na to postanowienie, lecz została ona odrzucona postanowieniem z 1 października 2010 r. z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Postanowieniem z 16 grudnia 2010 r. sygn. akt II GZ 406/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Stowarzyszenia na ww. postanowienie WSA w Warszawie z 1 października 2010 r. Wskutek powyższego postanowienie WSA w Warszawie z 9 grudnia 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 1656/09 o odrzuceniu skargi stało się prawomocne z dniem 15 stycznia 2010 r. W dniu 28 sierpnia 2019 r. do Sąd wpłynęła kolejna skarga Stowarzyszenia na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że kolejna skarga Stowarzyszenia na ww. decyzję SKO w Warszawie, nadana 26 sierpnia 2019 r. w Urzędzie Pocztowym Warszawa 4, została złożona z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia aż o ok. 10 lat. Wobec powyższego podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: ppsa). Stowarzyszenie wniosło zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości i uwzględnienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 ppsa). Oznacza to, że strona ma 30 dni na oddanie skargi w siedzibie organu/sądu, bądź nadanie jej na adres organu/sądu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, którym w dniu nadania przedmiotowej skargi była Poczta Polska S.A. Stosownie do art. 83 § 3 ppsa, data nadania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym jest datą wniesienia skargi do sądu. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja SKO w Warszawie z [...] sierpnia 2009 r. nr [...] została doręczona stowarzyszeniu 28 sierpnia 2009 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem bieg 29 sierpnia 2009 r., a jego trzydziesty dzień wypadał w niedzielę 27 września 2009 r. W myśl art. 83 § 2 ppsa jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Niedziela to dzień wolny od pracy zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. z 2015 r. poz. 90). Tym samym ostatnim dniem na wniesienie skargi był poniedziałek 28 września 2009 r. W terminie otwartym do wniesienia środka zaskarżenia stowarzyszenie złożyło pierwszą skargę na tą decyzję nadając ją 21 września 2009 r. w Urzędzie Pocztowym Warszawa 4 (kopia koperty – k. 6 akt sprawy V SA/Wa 1656/09). Postanowienie WSA w Warszawie z 9 grudnia 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 1656/09 o odrzuceniu pierwszej skargi stało się prawomocne z dniem 15 stycznia 2010 r. Wobec powyższego kolejna skarga stowarzyszenia na ww. decyzję SKO w Warszawie, nadana 26 sierpnia 2019 r. w Urzędzie Pocztowym Warszawa 4 (koperta – k. 10 akt sprawy V SA/Wa 1704/19), została złożona z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia aż o ok. 10 lat. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.