I GZ 132/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 628/19 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. na decyzję Z. z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 12 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 628/19, odrzucił skargę J.na decyzję Z. z [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy, z powodu uchybienia ustawowego terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 października 2019 r., sygn. akt I GZ 328/19 utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 3 grudnia 2019 r. odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu 18 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 26 listopada 2019 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu - adwokata K.. Pełnomocnik został o tym fakcie skutecznie powiadomiony 17 grudnia 2019 r., natomiast Sąd 18 grudnia 2019 r. Pełnomocnik skarżącego w dniu 29 stycznia 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zażalenie na postanowienie z 3 grudnia 2019 r. wraz z wnioskiem o doręczenie odpisu tego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 19 lutego 2020 r. odrzucił zażalenie skarżącego wskazując, że w niniejszej sprawie odpis postanowienia z 3 grudnia 2019 r. wraz z uzasadnieniem odrzucającego wniosek J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został doręczony skarżącemu w dniu 18 grudnia 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Zdaniem Sądu I instancji w świetle regulacji art. 177 § 3 p.p.s.a. w zw. z 197 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia zażalenia w niniejszej sprawie należy liczyć od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, gdyż w okolicznościach sprawy termin ten był późniejszy niż dzień zawiadomienia pełnomocnika przez Okręgową Radę Adwokacką w Łodzi o jego wyznaczeniu z urzędu. Jeżeli bowiem, w dacie zawiadomienia profesjonalnego pełnomocnika o jego wyznaczeniu, stronie nie został doręczony odpis orzeczenia z uzasadnieniem, termin do wniesienia skargi kasacyjnej (zażalenia) biegnie od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zdaniem Sądu ostatni dzień na złożenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przypadał na 27 grudnia 2019 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącego dopiero 29 stycznia 2020 r. wniósł zażalenie na postanowienie z 3 grudnia 2019 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Sąd wskazał także, że nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek pełnomocnika o doręczeniu mu odpisu postanowienia z 3 grudnia 2019 r. bowiem został on prawidłowo wysłany do skarżącego 4 grudnia 2019 r., a zatem przed powzięciem przez Sąd informacji o wyznaczeniu przez Okręgową Radę Adwokacką w Łodzi - adwokata K. - pełnomocnikiem strony. J. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości, bądź zmiany poprzez uwzględnienie wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazał, m.in. że Sąd I instancji dokonał wadliwego doręczenia przesyłki zawierającej postanowienie z 3 grudnia 2019 r. adresując ją 4 grudnia 2019 r. na adres skarżącego zamiast na adres pełnomocnika, bowiem Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi w dniu 3 grudnia 2019 r. podjęła decyzję o wyznaczeniu adwokata K. pełnomocnikiem skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 2 p.p.s.a zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. Z kolei zgodnie z regulacją art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast zgodnie z art. 177 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia zażalenia biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Należy przyznać rację Sądowi I instancji, że w niniejszej sprawie odpis postanowienia z 3 grudnia 2019 r. wraz z uzasadnieniem został prawidłowo doręczony skarżącemu w dniu 18 grudnia 2019 r. (przesyłka z dnia 4 grudnia 2019 r.), co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 121 akt), zaś termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie należy liczyć zgodnie z regulacją zawartą w art. 177 § 3 p.p.s.a. (w zw. z 197 § 2 p.p.s.a.). Zatem termin do wniesienia zażalenia należy liczyć od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, gdyż w okolicznościach sprawy, Sąd I instancji prawidłowo przesłał na adres skarżącego przesyłkę zawierającą postanowienie z 3 grudnia 2019 r., bowiem nie miał wówczas wiedzy na temat osoby pełnomocnika wyznaczonego z urzędu. Wiedzę tę Sąd powziął dopiero w dniu 18 grudnia 2019 r. W kontekście art. 177 § 3 p.p.s.a. zasadne jest zatem stwierdzenie Sądu I instancji, że termin doręczenia skarżącemu opisu postanowienia wraz z uzasadnieniem był późniejszy niż dzień zawiadomienia pełnomocnika przez Okręgową Radę Adwokacką w Łodzi o jego wyznaczeniu z urzędu (nastąpiło to bowiem w dniu 17 grudnia 2019 r.). Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu zasadnie zatem przyjął, że ostatni dzień na złożenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przypadał na 27 grudnia 2019 r., zaś pełnomocnik skarżącego wnosząc zażalenie 29 stycznia 2020 r. uchybił ustawowemu terminowi. Na marginesie już tylko ustosunkowując się do argumentacji zażalenia NSA stwierdza, że wnosząc zażalenie pełnomocnik skarżącego, ani nie wskazał w jaki sposób Sąd w niniejszej sprawie powinien liczyć termin do wniesienia zażalenia, ani nie ustosunkował się w żaden sposób do argumentacji Sądu co do niedochowania przez niego terminu do wniesienia zażalenia. Pełnomocnik skarżącego skupił się wyłącznie na błędnym przekonaniu (co zostało już wykazane powyżej), że Sąd wadliwie zaadresował przesyłkę z 4 grudnia 2019 r. na adres skarżącego, zamiast na adres pełnomocnika, który nota bene, w tej dacie nie miał nawet świadomości, iż został wyznaczony pełnomocnikiem J.. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.