I GZ 128/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. T. J. od postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 2 listopada 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 3022/21 w zakresie odrzucenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 1 marca 2021 r. nr 1401-IEE1.711.1.26.2021.2.OM w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 2 listopada 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 3022/21, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę D.T. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia (...) marca 2021 r. nr (...)w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że pismem z dnia 9 września 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez osobiste (własnoręczne) podpisanie skargi i odesłanie jej po podpisaniu do Sądu. Jednocześnie pouczono skarżącego, że wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 13 września 2021 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie 20 września 2021 r. Odpowiedź na wezwanie Sądu z 9 września 2021 r. została nadesłana zaś 22 września 2021 r., a więc po terminie określonym w wezwaniu. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem jej obligatoryjnym elementem jest podpis. Niepodpisanie skargi jest brakiem formalnym skargi, który podlega uzupełnieniu na wezwanie Sądu, kierowane do strony skarżącej na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wówczas, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W ocenie NSA kontrolowane postanowienie Sądu I instancji z 2 listopada 2021 r. jest zgodne z prawem. Z akt sprawy wynika, że skarga została podpisana przez A. A. M. ze wskazaniem, że osoba ta występuje jako pełnomocnik skarżącego. Do skargi nie dołączono pełnomocnictwa. Pismo z 30 czerwca 2021 r. wzywające A. A. M. do wykazania, że spełnia on wymogi dla pełnomocnika procesowego określone w art. 35 § 1 p.p.s.a. pozostało bez odpowiedzi, zatem skarga zawierała brak formalny, podlegający uzupełnieniu na wezwanie Sądu. Działając na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Skarżący odebrał wezwanie 13 września 2021 r., podpisaną skargę przesłano 22 września 2021 r. a wiec po upływie terminu określonym w wezwaniu, a okoliczności te nie są kwestionowana w sprawie W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w wyznaczonym terminie. W konsekwencji, Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że pomimo wezwania nie zostały uzupełnione braki formalne skargi i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji