I GZ 123/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 249/18 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Są Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 249/18, odrzucił zażalenie J. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2018 r. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziały I WSA w Krakowie z 21 marca 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w wysokości 100 zł. Postanowieniem z 13 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 213/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. zarządzenie. W związku z powyższym, zarządzeniem z 13 sierpnia 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenie z 21 marca 2018 r. Odpis wezwania doręczono 16 sierpnia 2018 r. Skarżący złożył zażalenie na to zarządzenie. W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji stwierdził, że na zarządzenie o wezwaniu do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zażalenie nie przysługuje. Wobec tego zażalenie skarżącego – jako niedopuszczalne – podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Z przepisu powyższego wynika, że nie każda czynność Sądu podjęta w postępowaniu sądowoadministarcyjnym podlega zaskarżeniu poprzez zażalenie, a jedynie taka, która została wymieniona w przepisie ustawy p.p.s.a. Zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie WSA w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. W rozpoznawanej sprawie zażalenie przysługiwało zatem stronie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA z 21 marca 2018 r., które określało wysokość wpisu od skargi. Skarżący skorzystał z możliwości kontroli instancyjnej tego zarządzenia, w wyniku czego NSA postanowieniem z 13 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 213/18, oddalił jego zażalenie, stwierdzając zgodność z prawem zaskarżonego zarządzenia. Natomiast nie podlega zaskarżeniu zarządzenie z 13 sierpnia 2018 r., które wzywa jedynie do wykonania zarządzenia z 21 marca 2018 r. Zarządzenia tego nie można bowiem uznać za wydane "w przedmiocie kosztów sądowych" w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a. Powyższe stwierdzenie ma oparcie w orzecznictwie NSA, w którym dominuje pogląd, że zarządzenie wzywające do prawomocnych zarządzeń z ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (zob. postanowienia NSA z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11, z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OZ 785/12). Także w doktrynie stwierdzono, że zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w prawomocnym zarządzeniu o ustaleniu wysokości i wezwaniu do uiszczenia wpisu nie mieści się w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia, w związku z czym zażalenie na takie zarządzenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. (zob. Komentarz do art. 227 p.p.s.a. [w:] Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Warszawa 2015, s. 861). W ocenie NSA, Sąd I instancji zasadnie zatem odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne. Prawidłowości tego rozstrzygnięcia strona nie podważyła również w zażaleniu, w którym nie zawarto żadnej argumentacji na poparcie wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji