I GZ 113/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Stowarzyszenia J.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 749/16 w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi J.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 749/16 oddalił skargę J.P na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. J.P. 14 czerwca 2017 r. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, wnosząc jednocześnie wnosząc o zwolnienie z opłaty kancelaryjnej. Postanowieniem z 25 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy wyjaśniając, że jest to kolejny taki wniosek w sprawie, którego przedmiot był tożsamy z poprzednio złożonym. Na wskazane wyżej postanowienie z 25 sierpnia 2017 r. skarżący złożył sprzeciwi, który postanowieniem tego Sądu z 30 listopada 2017 r. został oddalony. W świetle zaistniałych w sprawie okoliczności zarządzeniem z 26 stycznia 2018 r. Przewodniczący Wydziału ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku zgłoszonego 14 czerwca 2017 r. w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Zażalenie na to zarządzenie wniósł skarżący, żądając jego uchylenia i zwolnienia go z opłaty kancelaryjnej. Skarżący podniósł, że toczą się wobec niego postępowania egzekucyjne, w konsekwencji czego ma zajęte rachunki bankowe, w związku z czym zażalenie jest zasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Wysokość opłaty określa § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ze zm.) i wynosi ona 100 zł. Jak stanowi art. 234 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się. W niniejszej sprawie skarżący 14 czerwca 2017 r. (data wpływu do Sądu tego samego dnia) złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z 17 maja 2017 r. i jego doręczenie, wraz z wnioskiem o zwolnienie go z opłaty kancelaryjnej. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 listopada 2017 r., który utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 25 sierpnia 2017 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy. W związku z prawomocnym odmownym zakończeniem postępowania w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy Przewodniczący Wydziału miał obowiązek ponownie wezwać stronę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku. Zaskarżone zarządzenie z dnia 26 stycznia 2018 r. odpowiada zatem prawu. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a.